مستی

1

ز چشمِ مستت اگر بیابد قبولِ کیفیّتِ نگاهی / تپد ز مستی به رویِ آیینه نقشِ جوهر چو موجِ صَهبا

2

چرخ پیمانه به دور افکن یک جام تهی‌ست / مستی ما و تو آواز ترنگ است اینجا

3

الهی از سر ما کم نگردد سایهٔ مستی / که بی صهبا به پیشانی سجودی نیست مینا را

4

کو شور مستی‌ای که درین عبرت‌انجمن / گرد شکست شیشه‌ کنم ماهتاب را

5

نه‌ هوای اوج و نه پستی‌ات نه خروش هوش و نه مستی‌ت / چو سحر چه حاصل هستی‌ات نفسی شو و به‌ سخن درآ

6

ز شرم‌ مستی قدح‌ نگون‌ کن‌، دماغ هستی به‌ وهم خون‌ کن / تو ای حباب‌ از طرب چه داری پر از عدم‌ کن‌ کنار خود را

7

به‌هر مژگان زدن چشمش تغافل ساغری دارد / چه‌مخموری چه‌مستی پرده‌بسیاراست خوابش‌را

8

شوخی مضراب مطرب گر به این کیفیت‌ است / کاسهٔ تنبور مستی می‌دهد آهنگ را

9

مستی حالم خورد هرجا فریب جام هوش / چون عسس اوهام پیش آینده می‌گیرد مرا

10

به خون می‌غلتم از اندیشهٔ ناز سیه‌مستی / که چشم شوخ او در جام می حل‌کرد افیون را

11

به هر مژگان‌زدن سامان صد میخانه مستی کن / که خط جوشید و در ساغر گرفت آن حسن میگون را

12

تا نگردد فاش سرّ مستی‌ات مگشای چشم / چون پری‌کاین شیشه ظاهرمی‌کند رازتورا

13

دل سپندِ گردشِ چشمی‌ که یادِ مستی‌اش / شعلهٔ جوّاله می‌سازد خط پیمانه را

14

خمستان جنونم لیک ازشرم ضعیفیها / نیاز چشم مستی کرده‌ام بی‌اعتدالی را

15

فانوس جسم شمع هزار انجمن بلاست / مستی بروون شیشه ندارد شراب ما

16

به جنونی از خم بیخودی زده‌ایم ساغر ما و من / که هزار صبح قیامت است و کفی ز مستی جوش ما

17

همواری طبیعت پرکار روشن است / مستی نخوانده است‌کس از خط جام ما

18

ز باده‌ای‌ست به بزم شهود، مستی ما / که کرد رفع خمار شراب هستی ما

19

ای قدح‌گوش شو و مژدة مستی دریاب / گرم نطقی است‌کنون لعل خموش مینا

20

خیال مستی آن چشم هرجا می فروش‌آید / عرق بیرون‌کشد شرم از جبین روشن مینا

21

نشاط جاودان خواهی دلی راصید الفت‌کن / که مستی‌هاست موقوف به‌دست آوردن مینا

22

شرم‌خمار مستی خون‌گشت و سر نیفراخت / آخرنگون برآمد ازسینه آه مینا

23

به چشم‌آینه تا جلوه‌گرشد چشم مخمورت / ز مستی چون مژه بریکدگرافتاد جوهرها

24

همان چون صبح مخمورند مشتاقان‌گلزارت / نبندی تهمت مستی براین خمیازه ساغرها

25

گر به مخموران نگاهم هم نپردازد بلاست / ای به دور نرگست رم‌کرده مستی از شراب

26

هرکه را دیدم چو مژگان بال بسمل می‌زند / عالمی‌راکشت چشمت خانهٔ مستی خراب

27

می‌کنم‌گاهی به یاد مستی چشمت شتاب / تا قیامت می‌روم در سایهٔ مژگان به خواب

28

از سر مستی نبود امشب خطابم با شراب / بی‌دماغی شیشه زد بر سنگ‌گفتم تا شراب

29

بزم امکان را بود غوغای مستی تا به‌کی / چند خواهد بود آخرجوش یک مینا شراب

30

ظرف‌و مظروف توهم‌گاه هستی حیرت است / کس چه ‌بندد طرف ‌مستی زین پری مینا شراب