قدح

1

خجلم ز حسرت پیریی ‌که ز چشم تر نکشد قدح / ستم است داغ خمار شب به دم سحر نکشد قدح

2

شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح / ناز مستی بود گلباز چراغان قدح

3

دور انسان به میان دو قدح مشترک است / تا چه اقبال‌کند جام لدن یا دنیا

4

سامان عیش ما نشود کم ز بعد مرگ / تا مشت خاک ماست قدح نوش نقش پا

5

خرامت بال شوقم داد در پرواز حیرانی / که چون قُمری قدح در چشم دارم سرو مینا را

6

خراب میکدهٔ عالم خیال توایم / چه مشربی‌! که قدح‌نوش‌ کرده‌ای ما را

7

مست خیال میکدهٔ نرگس توایم / شور جنون‌ کند قدح ما شراب را

8

گل و لاله جام جمال زد، مه نو قدح به‌ کمال زد / همه‌کس به‌ عشرت حال زد تو جبین به‌ نم‌ نزدی چرا

9

ز شرم‌ مستی قدح‌ نگون‌ کن‌، دماغ هستی به‌ وهم خون‌ کن / تو ای حباب‌ از طرب چه داری پر از عدم‌ کن‌ کنار خود را

10

حسرت لعل یار میکده‌ای‌ست / که قدح نوش‌کرده است مرا

11

توقع هرچه‌باشد بی‌صداعی نیست ای‌ساقی / قدح برسنگ زن تا بشکنی رنگ خمارم را

12

نیست چو التفات دل میکدهٔ تعلقی / آبله پایی نفس شد قدح نبید ما

13

غیرت ز بس که حوصله سامان شرم بود / خمیازه هم قدح نکشید از خمار ما

14

همه عمر با تو قدح زدیم و نرفت رنج خمار ما / چه قیامتی‌ که نمی‌رسی ز کنار ما به‌ کنار ما

15

به خیال چشم‌که می‌زند قدح جنون دل تنگ ما / که هزار میکده می‌دود به رکاب‌گردش رنگ ما

16

ز نشئهٔ می تمکین ما مگو بیدل / قدح در آب‌گهر زد ادب معاشی ما

17

چو شمع یک مژه وا کن ز پرده مست برون آ / بگیر پنبه ز مینا قدح بدست برون‌ آ

18

قدح شکسته به زندان هوش چند نشینی / گلوی شیشه دودوری بگیرتنگ برون آ

19

ای قدح‌گوش شو و مژدة مستی دریاب / گرم نطقی است‌کنون لعل خموش مینا

20

از خرام‌موج می چشم قدح‌داغ است‌و بس / دارد این نقش قدم خمیازهٔ رفتارها

21

می‌کشد خمیازهٔ صبح‌ انتظارِ آفتاب / در خمارآبادِ مخموران قدح‌پیما بیا

22

چوز خاک لاله‌برون زند، قدح‌شکسته به‌خون زند / هوسی اگربه جنون زند به همین نسق کنم ازحیا

23

قدح‌پرستی از اسباب فارغم دارد / کتاب دردسری شسته‌ام به آب غضب

24

قدح به سرخوشی وهم می‌زنم بیدل / درین بهار چه دارد به غیر بنگ شراب

25

بهار می‌گذرد مفت فرصت است ای شیخ / قدح به خون ورع زن شراب را دریاب

26

اگر جهان قدح از باده پرکند بیدل / تو تردماغی چشم پرآب را دریاب

27

ز استقبال و حال این امل‌کیشان چه می‌پرسی / قدح در دست فردا نیست بی‌ رنج خمار امشب

28

از چشمت آنچه بر قدح مِی‌ فتاده است / کس را کم اوفتاد بدینسا‌ن شکست و ریخت

29

تا ابد در خاک اگر جویی نخواهی‌ یافتن / آن قدح‌ کز بازی طفلانه نشکست و نریخت

30

به خاک میکده اعجاز کرده‌اند خمیر / ز دست هرکه قدح ‌گل ‌کند ید بیضاست