طرب

1

طرب عمری‌ست با سازکدورت برنمی‌آبد / سیاهی پیشتاز افتاد از رنگ حنا اینجا

2

آخر درین بزم تعب افسانه ماند و رفت شب / از بس به خشکی زد طرب می‌گشت در ساغر صدا

3

ز شرم‌ مستی قدح‌ نگون‌ کن‌، دماغ هستی به‌ وهم خون‌ کن / تو ای حباب‌ از طرب چه داری پر از عدم‌ کن‌ کنار خود را

4

یاران درین چمن به تکلف طرب‌کنید / اینجا خضاب هم شب عیدی‌ست زال را

5

عشق را بیدل دماغ التفات یادکیست / خواجگی مفت طرب‌گر بنده می‌گیرد مرا

6

سبک‌روحی نیاید راست با وهم جسد، بیدل / طلسم بیضه تا نشکسته‌ای، بال طرب مگشا

7

هستی چو عدم زین من و ما هیچ ندارد / بی‌نشئه بلند است دماغ طرب ما

8

نه رنگی از طرب‌داریم و نی از خرمی بویی / چمن‌گم‌کرده‌ایم آیینهٔ ما را به ما بنما

9

صاف‌طرب ز هستی مادردکلفت‌است / دارد نفس چو آینه روز سیاه ما

10

بیدل طرب و ماتم مفت اثر هستی‌ست / ما کارگه رنگیم رنگ است تماشاها

11

بیدل اسباب طرب تنبیه آگاهی‌ست‌، لیک / انجمن پر غافل است از گوشمال چنگ‌ها

12

این عالم‌ اندوه‌ است یاران‌ طرب اینجا نیست / جمعیت اگر خواهی پیشانی و زانوها

13

حاصل رد وقبول انقسام خوب وزشت / انفعالش دوزخ و اقبال فردوس طرب

14

همیشه سنگدلان‌اند نامدار طرب / ز خنده نقش نگین را به هم نیاید لب

15

غم ثبات طرب زین بساط نتوان خورد / بس است ریگ روان ‌گوهر محیط سراب

16

طرب پیام چه شوقند قاصدان عدم / که جام برکف وگل بر سر آمده‌ست حباب

17

در آن بساط‌که شمع طرب شود خاموش / زپنبهٔ سرمینا برون فکن مهتاب

18

طرب در این باغ می‌خرامد ز ساز فرصت پیام بر لب / ز نرگس اکنون مباش غافل‌که نی‌گرفته‌ست جام بر لب

19

بیدل از باده‌کشان وحشی عشرت نرمد / دام مرغان طرب رشتهٔ موج صهباست

20

قدمی رنجه ‌کن از عشرت ما هیچ مپرس / خاک را جام طرب درخور نقش‌ کف پاست

21

غنچه زان پیش که آهنگ نفس ساز کند / جرس قافلهٔ رنگ طرب‌، یأس نواست

22

درگرفتاریست عیش دل‌که مجنون تو را / مطرب ساز طرب‌کم نیست تا زنجیر پاست

23

حیا کنید به پیری ز وانمود طرب / سحر چو آینه‌گیرد نفس شب تار است

24

در بهاری‌که سر و برگ طرب رنگ فناست / دست بر سر زدنت به زگل دستار است

25

طرب‌کن ای حباب از ساز غف‌لت / که ‌گر واشد مژه ‌کام نهنگ است

26

چشم بیدار طرب مایهٔ سامان‌گل است / در نظر خوابت اگر سوخت چراغان‌گل است

27

یک‌نگه مشق تماشای طرب مفت هوس / غنچه در مهد به‌پرداز دبستان گل است

28

دل نشد برگ طرب ورنه سرخلدکه داشت / بی‌دماغی پر طاووس به سرها زده‌است

29

زین چراغان‌که طرب‌جوشی انجم دارد / آسمانی دگر از آب نمایان شده است

30

ما را مآل کار طرب بی‌دماغ کرد / بوی گل چراغ در این بزم گنده است