آب / شبنم

1

از روانی در تحیر هم اثر می‌دارد آب / گر همه آیینه باشد دربه‌در می‌دارد آب

2

بسکه شد از تشنه‌کامی‌های ما نایاب آب / دست از نم شسته می‌آید به روی آب‌، آب

3

بی‌لطافت نیست از بس وحشت آهنگ است آب / گر در راحت زد همچون گهر سنگ است آب

4

تا زند فال‌گهر بیتابی آهنگ است آب / نعل درآتش به جست‌وجوی این رنگ است آب

5

بی‌کمالی‌نیست دل از شرم چون می‌گردد آب / از عرق آیینهٔ ما را فزون می‌گردد آب

6

هرکجا بی‌رویت از چشمم برون می‌گردد آب / گر همه در پردهٔ خار است خون می‌گردد آب

7

گر در این بحر اعتباری از هنر می‌دارد آب / قطرهٔ بی‌قدر ما بیش ازگهر می‌دارد آب

8

نشسته‌ایم به یادت زگریه تنگ در آب / شکسته‌ایم چوگوهر هزار رنگ در آب

9

سایه اندازد اگر بخت سیاه من در آب / فلس ماهی دیدهٔ آهوکند خرمن در آب

10

باز درگلشن ز خویشم می‌برد افسون آب / در نظر طرز خرامی دارم از مضمون آب

11

ای معنی آب شو که ز ننگ شعور خلق / انصاف نیز آب شد و از جهان گذشت

12

خطی‌ که بر گل روی تو آب می‌ریزد / به سایه آب رخ آفتاب می‌ریزد

13

آنجا که فشارد مژه‌ام دیدهٔ تر را / پرواز هوس پنبه‌کند آب‌گهر را

14

ای آب رخ از خاک درت دیدهٔ تر را / سرمایه ز خون‌گرمی داغ تو جگر را

15

بیدل چو خَزَف سهل بود گوهر بی‌آب / از دیدهٔ تَر قطع مکن نسبت نم را

16

لباس عارضی نبود حجاب جوهر ذاتی / اگر در تیغ باشد آب‌ نگذارد روانی را

17

فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را / به غلتانی رساند آب درگوهر روانی را

18

یک نفس ساکن دامان حبابیم امروز / ورنه چون آب روانی‌ست همان پیشهٔ ما

19

هرگه به باغ بی‌تو فکندم نظر در آب / تمثال من برآمد از آیینه تر درآب

20

همچو شبنم در طلسم دامگاه این چمن / مرغ ما را فیض آب و دانه ازچشم تر است

21

بسکه الفتگاه عجزم دلنشین بیخودی‌ست / آب اگرکردم ازین خاکم روانی مشکل است

22

ای محیط عشق بر کم ظرفی دل رحمتی / آب شد این قطره تا یک چشم‌تر آورده است

23

ز گلشنت ریشه‌ای نخندد که چرخش افسردگی پسندد / چو ماه نو نقش جام بندد لبی که تر شد به آب جویت

24

گر شوخی زلفت فکند سایه به دریا / از آب روان دسته ‌کند سنبل تر موج

25

در بساط پاکبازان خجلت آلودگی‌ست / گر به آب دیده طرف دامنی تر می‌شود

26

رفت آن سامان‌که در هر چشم سیلی داشتم / این زمانم آب باید شد به یاد چشم تر

27

سخن چو آب دهد طبعهای بیحس را / به نثر و نظم نگردد، دماغ‌کاغذ، تر

28

سیلاب خوش عمارت ویرانه می‌کند / ای چشم تر تو هم گل ما را در آب گیر

29

خون شد دل و ز اشک اثر می‌کشد هنوز / ساز آب‌گشت و نغمهٔ تر می‌کشد هنوز

30

غبار صیدم از صحرای امکان رفته‌ام اما / هنوز از خون من دارد روانی آب شمشیرش