موج / دریا

1

موج پوشید روی دریا را / پردهٔ اسم شد مسما را

2

صافی وحدت مکدرگشت‌کثرت جلوه‌کرد / موج شد تمثال تا آیینهٔ دریا شکست

3

تاب و تب موج و کف‌، خارج دریا شمار / قصهٔ کثرت مخوان بیدل ما وحدتیست

4

در حباب و موج این دریا تفاوت بیش نیست / اندکی باد است در سر صاحب اورنگ را

5

به آگاهی چه امکانست گردد جمع خوددا‌ری / که با هر موج می‌باید گذشت از خویش دریا را

6

بحر در آغوش و موج ما همان محوِ کنار / کارها با عشق بی‌پرواست معذوریم ما

7

گوهر ماکاش از ننگ فسردن خون شود / می‌رود دریا ز خویش و موج ما استاده است

8

موج دریا را تپیدن رقص عیش زندگی‌ست / بسمل او را به بی‌آرامی‌ست آرام‌ها

9

قطرهٔ ما ناکجا سامان خودداری کند / بحر هم از موج اینجا می‌شمارد گام‌ها

10

انجمن در بغل و ما همه بیرون دریم / بحر چندانکه زند موج‌کنار است اینجا

11

در طریق جستجو هر نقش پایم قبله‌ای‌ست / غرقهٔ‌این‌بحر را، هر موج، محراب دعاست

12

عارف ز اعتبار تعین منزه است / دریا حباب نیست‌ که بالد ز موج و کف

13

محو گشتن می‌کند دریا حباب و موج را / جزو از خود رفته دارد دستگاه‌ کل به ‌کف

14

حباب بی سر و پایت پیامی دارد از دریا / که ای غافل زمانی خویش را از ما جدا بنگر

15

ز محو عشق غیر از عشق نتوان یافت آثاری / به‌ دریا قطره چون ‌گردید گم، مشکل شود پیدا

16

درین دریا دل هر قطره گوهر در گره دارد / اگر بر روی آب آید همان بیدل شود پیدا

17

دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است / قطره را از خودگستن دل به دریا بستن است

18

هیچکس افسردهٔ زندان جمعیت مباد / قطره تا گوهر نمی‌گردد به دریا واصلست

19

دامن خود گیر و از تشویش دهر ‌آزاد باش / قطره را تا جمع شد دل یادی از دریا نکرد

20

انفعال فطرت از کم‌ظرفی ما روشن است / قطره کز دریا جدا شد ننگ دریا می‌شود

21

بی‌تو اظهار اثر خجلت معدومی ماست / قطرهٔ دور ز دریا چه تلاطم دارد

22

ز طبع قطره نَمی جز محیط نتوان‌ یافت / تو می‌تراوی اگر جوش‌ کرده‌ای ما را

23

اضطراب موج آخر محو گوهر می‌شود / در کمین ما دل بی مدعا افتاده است

24

موجها تا قطره زین دریا به بیباکی ‌گذشت / گوهر ما را ز خودداری ‌گذشتن دیر شد

25

بیدل از جمعیت دل بی‌نیاز عالمم / گوهر از یک قطره پل بستن ز دریا در گذشت

26

جهل موج و کف به فهم راز دریا روشن است / عشق مستغنی است ‌گر ما و شما نشناختیم

27

چون حباب آن دم که سیر آهنگ این دریا شدم / درگشاد پردهٔ چشم از سر خود وا شدم

28

همچو دریا بیدل از موج بزرگی دم مزن / پشت دست خود به دندان ندامت‌کندن است

29

غبار دشت بیرنگیم و موج بحر بی‌ساحل / سر آن دامن از دست‌که می‌گردد رها اینجا

30

سرمایه خفت آنگه سودای خودنمایی / غیر از تری چه دارد موج از نمو به دریا