جام امید نظرگاه خمار است اینجا

جام امید نظرگاه خمار است اینجا

حلقهٔ دام تو خمیازه شکار است اینجا

عیش‌ها غیر تماشای زیان‌کاری نیست

درخور باختن رنگ بهار است اینجا

عافیت می‌طلبی منتظر آفت باش

سر بالین‌طلبان تحفهٔ دار است اینجا

فرصت برق و شرر با تو حسابی دارد

امتیازی که نفس در چه شمار است اینجا

چه جگرها که به نومیدی حسرت بگداخت

فرصتی نیست وگرنه همه کار است اینجا

پردهٔ هستی موهوم نوایی دارد

که حبابیم و نفس آینه‌دار است اینجا

انجمن در بغل و ما همه بیرون دریم

بحر چندانکه زند موج، کنار است اینجا

عجز طاقت همه دم شاهد معدومی ماست

نفس سوخته یک شمع مزار است اینجا

سجده هم از عرق شرم رهی پیش نبرد

از قدم تا به جبین آبله‌زار است اینجا

بیدل اجزای جهان پیکر بی‌تمثالی‌ست

حیرت‌آینه با خویش دچار است اینجا