آه ناکام چه مقدار توان خون خوردن
آه ناکام چه مقدار توان خون خوردن
زین دو دم زندگیی تا به قیامت مردن
о ноком ча мақадор тавон хон хурадан
зин ду дам зандагий то ба қиёмат мардан
داغ یأسم که به کیفیت شمع است اینجا
آگهی سوختن و بستن چشم افسردن
доғ йосам-ки ба-кифит шамъ аст инҷо
огаҳи сухатан ва бастан чашм афасардан
فرصت هستی از ایمای تعین خجل است
صرفهٔ نقد شرر نیست مگر نشمردن
фарсат ҳастӣ аз айамой таъин хаҷал аст
сарфа нақад шарар нест-магар нашмарадан
پارسایی چقدر شرم فضولی دارد
بال سعی مگس و ناله به عنقا بردن
порсойай чақадар шарм фазули дорад
бол саъи магас ва нола ба ъанқо бардан
مشت خاکیمکمینگاه هوایی که مپرس
چه خیالست به پرواز عنان نسپردن
машт хоким-каминго ҳавойай-ки мапарс
ча хиоласт ба паравоз ъанон насапардан
دل تنک حوصله و دشت تعلق همه خار
یا رب این آبله را چند توان آزردن
дил танак ҳусала ва дашт таъалқ ҳама хор
йо раб ин обала ро чанд тавон озардан
چه توان کرد به هر بیجگریها بیدل
ناگزیریم ز دندان به جگر افشردن
ча тавон кард ба ҳар бе-ҷагари-ҳо бидел
ногазирим з дандон ба ҷагар афашардан
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- خون
- مایعِ سرخِ تن؛ نمادِ درد، شور و جگرسوزیِ عشق.
- داغ
- نشان سوختگی یا زخم؛ کنایه از اندوه، عشق و حسرت.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- پرواز
- اوجگرفتن در هوا؛ نمادِ رهاییِ روح و آرزو.
- دم
- نفس یا لحظه؛ واحدی بسیار کوتاه از زمان و زندگی.
- شرم
- حیا و آزرم؛ پروای درونی در برابرِ معشوق و حق.
- فرصت
- مجال کوتاه انجام کار؛ در شعر غالبا لحظه گذرای عمر.
- آبله
- تاولِ پا یا دانهٔ پوست؛ نشانهٔ رنجِ راه و سلوک.
- آه
- نالهٔ دل؛ دودِ سینهٔ عاشق و فریادِ سوز و درد.
- دشت
- بیابانِ پهناور؛ نمادِ گستره تنهایی و سرگردانیِ عاشق.