ناله / آه / آواز

1

نالهٔ عشاق و آه بوالهوس با هم مسنج / فرقها دارد شکوه برق تا مد شهاب

2

یه جای ناله می‌خیزد غبار خاکسارانت / صدا گردی‌ست یکسر ساغر نقش قدم‌ها را

3

ز ساز سرو و بید این چمن آواز می‌آید / که آه از بی‌بری نبود که موزون می‌کند ما را

4

داغ حسرت سرمه‌گرداند به دلها ناله را / برلب آواز شکستن نیست جام لاله را

5

به سعی ناله و افغان غم دل کم نمی‌گردد / صدا مشکل بود ازکوه بردارد گرانی را

6

بر سنگ زد زمانه ز بس ساز آشنا / آه از فسون غول به آواز آشنا

7

عندلیبان را ز شرم ناله‌ام مانند شمع / شعلهٔ آواز بست آیینهٔ منقارها

8

افتادگی‌ست سرمهٔ آواز سرکشان / در بند ناله نیست نیستان بوریا

9

قطع اوهام تعلق آنقدر مشکل نبود / آه از دل نالهٔ تیغ آزمایی برنخاست

10

عمر رفت و آهِ دردی از دل ما سر نزد / کاروان بگذشت و آواز درایی برنخاست

11

شعله‌ ها در گرم جوشی‌، داغ آه سرد ماست / نغمه هم حسرت غبار ناله‌های درد ماست

12

ناله دارد درکمند غم سراپای مرا / بیستون در دم و بر من صدا‌‌پیچیده است

13

ناله‌ها داریم و کس زین انجمن آگاه نیست / آنچه دل می خواهد از اظهار مطلب آه نیست

14

شعلهٔ آواز ما در سرمه بالی می‌زند / شمع را از ضعف رنگ ناله در منقار نیست

15

در سینه داشتم دلکی عاقبت نماند / آه این سپند سوخته با ناله جست و رفت

16

آه که گوش عبرتی محرم راز ما نشد / ناله به هرکجا دمید، ریشه به پنبه‌زار برد

17

آه به دوستان دگر عرض دعا که می‌برد / اشک چکید و ناله رفت‌، نامهٔ ما که می‌برد

18

نالهٔ نی می‌کشد از موج آب اواز پا / عمر عاشق‌ گر همه د زیر چاهی بگذرد

19

گذشت مجنون به وضع عریان چو ناله و آه از این بیابان / تو هم به آن رنگ دامن افشان که چین دامن کمر نگیرد

20

درکارگاه تقدیر دامان خامشی گیر / از آه و ناله نتوان آتش درین بنا زد

21

به غیر از ناله سامانی ندارد خانهٔ وحشت / کمان حلقهٔ زنجیر ما تیرش صدا باشد

22

ناله اندوه گرانی برنمی‌دارد ز دل / سنگ این کوه از صدا ناز فلاخن می‌کشد

23

افسوس ناله‌ای ‌که به‌ کویش رهی نبرد / آه از دلی‌ که خون شد و در پای او نشد

24

شمع یک‌رنگی ز فانوس خموشی روشن است / نیست جز تار نفس چون ناله از آواز ماند

25

ناله می‌گویند پروازش به جایی می‌رسد / ای اثر مکتوب ما بر شعلهٔ آواز بند

26

ناتوان رنگم ‌، سراغ شعله‌ام از دود پرس / نیست جز آه حزین‌، چو ناله لاغر می‌شود

27

قد خمیده ندارد به غیر ناله حضور / که نیست خانهٔ زنجیر بی‌صدا معمور

28

در گرد تک و پوی سلف ناله جنون داشت / دل ‌گفت سراغ همه بی‌صوت و صدا پرس

29

ناله‌ها در دود دل گم کرده‌ایم / سرمه پیچیده‌سث بر آواز شمع

30

هنور ناله نی‌ام تا رسم به ‌گوش ‌کسی / به صد تلاش نفس آه نارسا شده‌ام