چشم / نگاه

1

ز محو جلوه‌ات شوخی سر مویی نمی‌بالد / نگه در دیدهٔ آیینه خون شد چشم حیران را

2

نگه در دیدهٔ حیرانِ ما شوخی نمی‌داند / به رنگِ چشمِ شبنم دردِ این میناست دیدن‌ها

3

مستی چشم تو را نازم‌که برق حیرتش / موج می را چون نگه در دیدهٔ پیمانه سوخت

4

ز شبنم‌کاری خجلت سیاهی شسته می‌روید / نگاه دیدهٔ نرگس به دور چشم شهلایش

5

شوخی برگ نگه در دیدهٔ آیینه نیست / همچو گوهر موج ما را گشت چشم‌ تر محیط

6

همچوشبنم جذبهٔ خورشید حسنی دیده‌ام / چون نگه پرواز دارد اشک با چشم ترم

7

نگه محو جمال اوست اما چشم آن دارم / که ‌دل ‌هم قطره‌ اشکی‌ گردد و بر چشم تر پیچد

8

به هرچه دیده گشودیم موج خون، ‌گل‌ کرد / نگاه ما به رگ نیش دیده می‌ماند

9

عمرها شد بی‌نصیب راحتم از چشم خویش / چون نگه پا در رکاب وحشتم از چشم خویش

10

تا دفتر حیرت ز رخش تازه کند چشم / از تار نظر رشتهٔ شیرازه کند چشم

11

بسکه ما را بر آن لقاست نگاه / عالمی را به چشم ماست نگاه

12

تار پیراهن حیاست نگاه / کاسهٔ چشم را صداست نگاه

13

به‌ کدام آینه مایلی‌ که ز فرصت این همه غافلی / تو نگاه دیدهٔ بسملی مژه واکن و به‌ کفن درآ

14

محیط شرم اگرآید به موج ناز شوخیها / نگه خواباندن مژگان بود چشم حبابش را

15

اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را / جوش حیرت مژه سازد نگه آهو را

16

چون نگه در خانهٔ چشم خیال افتاده‌ایم / سایهٔ مژگان تصور کن در و دیوار ما

17

ز ششجهت مژه بندید و سیرخویش‌کنید / نگه‌کجاست به چشم خیال بین حباب

18

گوشهٔ چشم تو محرومی‌کس نپسندد / گر تغافل مژه خواباند نگه بیدار است

19

از ضعف انتظار تو در دیدهٔ ترم / سررشته نگاه چو مژگان ‌گسسته است

20

در تماشایی‌که باید صد مژه بالا شکست / خواب غفلت چون نگه مارا به چشم‌ما شکست

21

وهم آینهٔ خلق به زنگارگرفته‌ست / گر چشم‌گشایی مژه‌ات پیش نظر نیست

22

اینقدر وهم ز آغوش نگه می‌بالد / دیده هرگه مژه آورد به هم عالم نیست

23

گر بی‌تو نگه را به تماشا هوس افتاد / بر هرچه گشودم مژه در دیده خس افتاد

24

گهی چون طفل اشک‌من درآغوش نگه غلتد / گهی چون سبزهٔ ‌مژگان به ‌دامان نظر پیچد

25

ز عالم چشم اگر بستی به منزلگاه راحت رو / نگه در لغزش مژگان ره خوابیده‌ای دارد

26

دست ترحم‌کیست مژگان بیدل ما / بر هرکه چشم واشد پیش از نگه دعا کرد

27

جهان را اعتباری هست تا نیرنگ مشتاقی / چو چشم آید به هم‌، ناچار مژگان از نظر ریزد

28

بیا که بی‌توام امشب به جنبش مژه‌ها / نگه ز دیده چوگرد ازکتاب می‌ریزد

29

پیش قاتل شرم دار از دیدهٔ قربانیان / تا نگه باقی‌ست مژگان در مقابل برمدار

30

تا گل کند نگاه به مژگان تنیده است / از زلفِ کیست اینقدرم تاب در نظر