نفس / دم

1

طی شد به وهم عمر، چه دنیا چه آخرت / زین یک نفس تپش به کجاها زدیم پا

2

فرصت برق و شرر با تو حسابی دارد / امتیازی‌که نفس در چه شمار است اینجا

3

پردهٔ هستی موهوم نوایی دارد / که حبابیم و نفس آینه‌دار است اینجا

4

کو بقا گر نفست‌ گشت مکرر پیدا / پا ندارد چو سحر، چند کنی سر پیدا

5

نفس هر دم‌زدن صد صبح محشر فتنه می‌خندد / هوای باغ موهومی چه افسون می‌کند ما را

6

رسیده‌ایم ز هر دم زدن به عالم دیگر / سراغ از نفس ما کنید مسکن ما را

7

تا جان بری ز آفت بنیاد زندگی / زین خانه یک دو دم ز نفس پیشتر برآ

8

چون قافلهٔ عمر به دوش نفسی چند / رفتیم به جایی‌که خبر نیست خبر را

9

هستی به‌تپش رفت واثرنیست نفس را / فریادکزین قافله بردند جرس را

10

یک نفس بار زندگی چوحباب / آبله دوش‌کرده است مرا

11

سرمایه چو صبح از دو نفس بیش ندارید / بیهوده براین جنس مچینید دکان را

12

وقت عارف از دم هستی مکدر می‌شود / چون سیاهی زیر می‌سازد نفس آیینه را

13

به‌هستی انقطاعی نیست از سر سرگرانی را / نفس باشد رگ خواب پریشان زندگانی را

14

تمثال ما همان نفس واپسین بس ست / آیینه هر نفس ننمایی دچار ما

15

به عرصهٔ دو نفس انقلاب فرصت هستی / گمان نبود که دل لشکری برآورد از ما

16

زندگی موضوع اضدادست صلح اینجا کجاست / با نفس باقیست تا قطع نفس پرخاش ما

17

آمد و رفت نفس سامان شوق جان‌کنی‌ست / زندگی تا تیشه بر دوش است فرهادیم ما

18

فتنه‌ها از دستگاه زندگی‌گل کردنی‌ست / از نفس‌، صبح قیامت در نظر داریم ما

19

آنقدر فرصت‌کمین قطع الفتها نه‌ایم / عمر صبحیم از نفس تیغ دو دم داریم ما

20

ز ساز قافلهٔ عمر جمع‌دار دلت / که محمل نفسی دارد این سفر به هوا

21

نسخهٔ نیرنگ هستی بِه‌ که‌ گرداند ورق / کهنه شد از آمد و رفت نفس‌ تکرارها

22

ساز محفل هستی پُر گسستن‌آهنگ است / از نفس که می‌خواهد عافیت‌سروشی‌ها

23

صبح از نفس‌ دو مصرع‌ِ برجسته خواند و رفت / دیوان اعتبار و همین بیت‌اش انتخاب

24

به خویش چشم‌گشودن وداع فرصت بود / نفس رساند ز هستی به ما سلام حباب

25

ز عمر هرچه رود، آمدن نمی‌داند / مخور فریب نفسهای واپسین حباب

26

رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست / وحشت موج‌ ، تماشای خرام دریاست

27

تا نفس‌باقی‌ست عمر از پیچ‌وتاب آسوده نیست / می‌تپد برخویشتن تا خار و خس‌با آتشست

28

زآمد ورفت نفس عمری‌ست زحمت می‌کشیم / خانهٔ ما را ازین ناخوانده مهمان چاره نیست

29

سامان زندگی نفسی چند بیش نیست / عمر خضر خماری ازین بنگ می‌کشد