پیام داشت به عنقا خط جبین حباب

پیام داشت به عنقا خط جبین حباب

که گرد نام نشسته است بر نگین حباب

نفس‌شمار زمانیم تا نفس نزدن

همین شهور حباب و همین سنین حباب

ز ششجهت مژه بندید و سیرخویش‌کنید

نگه‌کجاست به چشم خیال بین حباب

ز عمر هر چه رود، آمدن نمی‌داند

مخور فریب نفس‌های واپسین حباب

به فرصتی که نداری‌کدام عشوه چه ناز

ز فربهی نکنی تکیه برسرین حباب

مقیم پردهٔ ناموس فقر باید بود

کجاست دست که برداری آستین حباب

چه نشئه داشت می ساغر سبکروحی

که گشت موج‌گهر درد ته‌نشین حباب

سحاب مزرعهٔ اعتبار منفعلی‌ست

تو هم نمی زعرق ریز بر زمین حباب

دماغ‌کسب وقارم نشد کفیل وفا

جهان به کیش گهر ساخت من به دین حباب

کراست ضبط عنان، عرصهٔ گروتازی‌ست

برآمده‌ست سوار نفس به زین حباب

زمان پر زدن زندگی معین نیست

تو محو باش ته دامن است جین حباب

شکست دل به چه تدبیر کم شود بیدل

هزار موج‌کمر بسته درکمین حباب