حجاب / نقاب

1

پیوسته است از مژه بر دیده‌ها نقاب / لازم بود به مرد صاحب‌حیا نقاب

2

یا حسن‌گیر صورت آفاق یا نقاب / فرش است امتیاز تو از جلوه تا نقاب

3

قماش رنگ ز بس بی‌حجاب می‌بافند / به روی ‌گل ز دریدن نقاب می‌بافند

4

هرکجا ذوقِ تماشایت براندازد نقاب / کیست گردد یک‌مژه‌برهم‌زدن، صبرآزما

5

از حیرت دل بند نقاب تو گشودیم / آیینه‌گری کار کمی نیست در اینجا

6

نقاب عارض گلجوش کرده‌ای ما را / تو جلوه داری و روپوش‌ کرده‌ای ما را

7

هر جلوه باز شیفتهٔ رنگ دیگر است / آن حسن برق نیست‌ که سوزد نقاب را

8

عالم تصرف ید بیضا گرفته است / اعجاز دیگر است ز رویت نقاب را

9

تفاوت در نقاب و حسن جز نامی نمی‌باشد / خوشا آیینهٔ صافی‌که لیلی دید محمل را

10

نقاب از آه من بردار و چاک دل تماشاکن / حجابی نیست جزگرد نفسها صبح عریان را

11

گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را / آیینه آب داد ز روی تو دیده را

12

تا ز یقینت، به گمان‌، چشم نپوشند خسان / بند نقاب سحرت، در صف شب‌پر مگشا

13

آیینهٔ چندین تب وتاب است دل ما / چون د‌اغ جنون شعله نقاب است دل ما

14

تا آینه باقی‌ست همان‌عکس جمال است / ای یأس خروشی‌که نقاب است دل ما

15

حیلهٔ زندگی‌نقاب فناست / کاش روشن شود بهانهٔ ما

16

چه کلفت‌ها که دل در بی‌خودی دارد نهان بیدل / بود آیینه را حیرت نقاب بی‌صفایی‌ها

17

ز روی یارکسی پردة عرق نشکافت / گشاده چون شد ازین تکمه‌ها نقاب حیا

18

به نمود هستی بی‌اثر چه نقاب شق‌کنم از حیا / تو مگر به من نظری‌کنی‌که دمی عرق‌کنم از حیا

19

اگر برافکنی از روی ناز طرف نقاب / بلرزد آینه برخود چوچشمهٔ سیماب

20

ز موج، پرده به روی محیط نتوان بست / تو چشم بسته‌ای‌، ای بیخبر کجاست نقاب

21

رفتم از خود آنقدرکان جلوه استقبال‌کرد / گردش رنگم فکند آخر ز روی او نقاب

22

سایه‌پردازی تغافل‌های خورشید است و بس / گر تو از رخ پرده برگیری که می‌گردد نقاب‌؟

23

در بزم عشق‌، علم چه و معرفت‌ کدام / تا عقل گفته‌ایم جنون می‌درد نقاب

24

در تماشاگاه بوی‌گل نگه را بار نیست / آب ده چشم هوس ای شبنم از سیر نقاب

25

از ادب‌پرورده‌های حسرت لعل توام / ناله‌ام چون موج‌گوهر نیست جز زیر نقاب

26

محرم‌آن جلوه‌گشتن نیست جزمشق حیا / حیرت آیینه هم اززنگ می‌خواهد نقاب

27

زبن بهارت آنچه آید در نظر / عبرتی‌گردیده باشد بی‌نقاب

28

از طلعت نقاب طلسم بهار صبح / در جلوهٔ تو آینه‌ها کان آفتاب

29

پرتو حسن تو هرجا شد نقاب افکن در آب / گشت از هر موج ‌شمع حسرتی روشن درآب

30

حیرت غبارخویش ز چشمم نهفته است / بر رنگ بسته‌ام ز هجوم صفا نقاب