مقصد

1

سرا‌غ منزل مقصد مپرس از ما زمینگیران / به سعی نقش پا راهی نمی‌گردد سفید اینجا

2

صفر اشکال فلک دوری مقصد افزود / وهم تازید که شد حلقهٔ آن در پیدا

3

ز سعی دست و پا آیینهٔ مقصد نشد روشن / کجایی ای ز خود رفتن تو چیزی وانما ما را

4

به جرم ما و من دوریم از سرمنزل مقصد / جرس اینجا بیابان مرگ دارد کاروان‌ها را

5

عنان جستجوی مقصد عاشق‌که می‌گیرد / فلک شد آبله اما زپا ننشاند همت را

6

دوری مقصد به قدر دستگاه جستجوست / قطع‌کن وهم و خیال قاصد وپیغام را

7

بینوایی نیست ساز پرفشانیهای شوق / نیست مقصد جزفنا محمل‌کشان‌زخم را

8

هدف مقصد ما سخت بلند افتاده‌ست / باید از عجزکمان کرد خم بازو را

9

بیدل به هرچه عزم کنی، وصل مقصد است / اینجا نشانه‌هاست‌، تو شست از کمین گشا

10

هرجا به خود رسیدیم‌ زین بیشتر ندیدیم / که‌آثار مقصد از ما می‌جست مقصد ما

11

راه مقصد جزبه سعی ناله نتوان‌کرد طی / چون جرس‌بیدرد هم ای‌کاش‌بخروشیم‌ما

12

بیدل هجوم‌ِ گریهٔ ما را سبب مپرس / بی‌مقصد است‌ کوششِ اشکِ روانِ ما

13

بیدل مباش ممتحن وهم زندگی / چین‌کمند مقصد عمر ازکمین ما

14

چون خط پرگار، اگر مقصد دلیل عجز نیست / پای آغاز از چه می‌بوسد سرانجام‌ها

15

در آن محفل که رسوایی دهد کام دل عاشق / چو گل دامان مقصد جوشد از چاک گریبان‌ها

16

مقصد ز بس‌گم است درین تیرگی سواد / شبگیر می‌کند ته خاک اکثر آفتاب

17

مقصد حیرت خرام اشک بیتابم مپرس / نشئه بیرون‌تاز ادراک است و خون‌پیما شراب

18

به وصول مقصد عافیت نه دلیل جو نه عصا طلب / تو زاشک آن همه‌کم نه‌ای قدمی زآبله پا طلب

19

عشق دوراست ازتسلی ورنه مجنون مرا / نقش پای ناقه هم آیینهٔ مقصد نماست

20

عاجزی را پیشوای سعی مقصد کرده‌ایم / بیشترنقش قدم ما را به منزل رهنماست

21

بیدل از توصیف زلف و کاکل این‌ گل‌رخان / مقصد ما طوق گردن مدعا زنجیر پاست

22

دلیل مقصد ما بسکه ناتوانی بود / به هرکجاکه رسیدیم‌گفت جا اینجاست

23

به وادیی که تحیر دلیل مقصد ماست / ز اشک تا به چکیدن هزار فرسنگ است

24

به صد گلشن دواندی ریشهٔ وهم / نفهمیدی‌گل مقصد چه رنگ است

25

مگر شکست به فریاد دل رسد ور نه / درای محمل مقصد نفس ‌گداخته است

26

به قدر سعی دراز است راه مقصد ما / وگرنه در قدم عجز منزل افتادست

27

مقصد آرام است ای‌کوشش مکن آزار ما / بی‌دماغان طلب را جاده هم سر منزلی‌ست

28

به آرمیدگیِ شمع رفته‌ایم از خویش / دلیلِ مقصدِ از سر گذشتگان، پا نیست

29

تا به ذوق گوهر مقصد توان زد چشمکی / در محیط آرزو یک حلقهٔ گرداب نیست

30

محوگشتن منتهای مقصد شوق رساست / چون ‌نگه غیر از تحیر مُهر این‌ طومار نیست