عجز / فقر

1

چون نقش پا ز عجز نگردید روی ما / در سجده خاک شد سر تسلیم خوی ما

2

بغیر سجده ز سیمای عجز ما مطلب / جبین سایه و آیینه داری تسلیم

3

گر به تسلیم وفا پا فشرد طاقت عجز / باده از خون رگ سنگ‌کشد شیشهٔ ما

4

رهرو تسلیم را، راحله افتادگی / قافلهٔ عجز را خاک شدن رهبر است

5

تسلیم راه فقر نخواهد غبارکس / کز نقش پا علم شده‌ای این چه پرچم است

6

عجز ما آن سوی تسلیم ‌گرو می‌تازد / سایه در جنگ سپر هم سپر انداخته است

7

انفعال‌گمرهی در اشراف عجز نیست / خامهٔ تسلیم ما را خط‌کشیدن مسطری‌ست

8

غبار عجز من و دامن خط تسلیم / ز پا فتادگی از جاده سر نمی‌تابد

9

جبین به‌ تسلیم بی‌نیازی به‌خاک اگر نفکنی چه سازی / ز عجز دور است تیغ بازی که سایه غیر از سپر ندارد

10

گرد بساط تسلیم در عجز نازها داشت / پرواز خود سریها زان دامنم جدا کرد

11

بلد از عجز طاقت‌گیر و هر راهی‌ که خواهی رو / خط پیشانی تسلیم بی‌مسطر نمی‌باشد

12

خفته چندین ملک جم درحلقهٔ‌تسلیم فقر / خاتمی دارد جهان بی‌نگینی داشتن

13

مزدور عجز است تسلیم الفت / دل هر چه برداشت ‌گشتم دو تا من

14

خواهی به عجز و تسلیم خواهی به ناز و مستی / بر هر چه خواهی افزود صفر عدم حسابی

15

گر چون مه نو سرکشی از منظر تسلیم / بوسد لب بامت فلک از عجز بنایی

16

جبههٔ ما و همان سجدهٔ تسلیم نیاز / نقش پا،‌کی‌کند از خاک تهی پهلو را

17

مشت خاک‌ِ من نیاز سجدهٔ تسلیم اوست / آب اگر گردم زکوی او نمی‌گردم روان

18

تا برآیی نیاز یعنی خاک / ای غرورت دلیلِ عجزِ نیاز

19

رنگ بنایم از خط تسلیم ریختند / یک جبهه سجده است بر و دوش نقش پا

20

چکیدن اشک ناله‌زا شد ز سجدهٔ دانه ریشه واشد / فتادگی همت‌آزما شد که عجز گم شد غرور پیدا

21

عشق می‌بازد سراپایم به‌نقش عجز خویش / خاکساری‌هاست لازم بید مجنون مرا

22

چوسود اگربه فلک رفت‌گرد ما بیدل / ز سجده نیست‌امان عجز خودشناخته را

23

ما سجده‌سرشتان را جز عجز پناهی نیست / امید رسا داریم چون سر به ته موها

24

سجده تعلیم است عجز نارساییهای شوق / چین‌ کلفت بر جبینم نقش محراب دعاست

25

فقر کو تا غنا کنیم ایجاد / آبیار کرم‌، نیاز گداست

26

سجدهٔ دانه‌، چمن‌ساز، نهال است اینجا / عجز اگر دست توگیرد سر افتاده عصاست

27

سجده محمل‌کش صد قافله عجز است اینجا / اشک بی‌پا و سرم، در سر من پای من است

28

طرف عجز غرور ست ابنجا / سجده‌ها آینهٔ مسجودست

29

امیدهاست که جز سجده‌ام نفرماید / کسی‌که خاصیت عجز برگیا بسته‌ست

30

به حکم عجز سراز سجده برشکن بیدل / که‌گرد اگر دمد از خاک‌گردن‌افرازی‌ست