ننگ / رسوایی

1

محبت‌پیشه‌ای بیدل مترس از وضع رسوایی / که عاشق تشنهٔ خون دو عالم ننگ می‌گردد

2

روا دارد چرا بر دختر رز ننگ رسوایی / گر از انصاف پرسی محتسب هم دختری دارد

3

ننگ رسوایی ندارد ساز تا خامش نواست / رمز صد عیب و هنر تقریر روشن می‌کند

4

گر در مزاج جوش غنا کسب پختگی‌ست / دیگ شعور را نسزد ننگ و عار بار

5

به روی پردهٔ هستی‌که ننگ رسوایی‌ست / چو بیدل از عرق شرم بخیه‌ها انداز

6

از شوخی فضولی ما داشت عار وصل / آخرکنارکرد ز ننگ کنار وصل

7

ز عریانی درین میدان ندارم ننگ رسوایی / شکوه جوهر تیغم خط پیشانی مردم

8

مجازی بر تراشی تا حقیقت ننگ او گردد / دویی افشا نمایی تا کنی تحقیق عار او

9

ز بی‌مغزی شکوه سلطنت شد ننگ‌کناسی / به‌جای استخوان‌گه خورده می‌ گردد هما اینجا

10

دماغ بی‌نیازان ننگ خواهش برنمی‌دارد / بلندی زیر پا می‌آید از دست دعا اینجا

11

به عالمی‌ که حلاوت نشانهٔ ننگ است / دونیم چون نشود دل ز غصه خرما را

12

به قدر وسعت است آماده استعداد ننگی هم / بلندی ننگ چین بر دامن افزون‌ کرد صحرا را

13

فنا از لوح امکان نقش هستی حک کند ورنه / عبارت هرچه باشد ننگ‌ مضمون می‌کند مارا

14

ادبگاه وفا آنگه پرافشانی چه ننگ است این / تپیدن خاک بر سر کرد آخر بسمل ما را

15

چو صحرا مشرب ما ننگ وحشت برنمی‌تابد / نگه دارد خدا از تنگی چین دامن ما را

16

از فسردن ننگ دارد جوهرِ تمکینِ مرد / چون کمان در خانه باش و بر سرِ میدان برآ

17

به عالم دگر افتاد گرد وحشت بیدل / نساخت مشرب مجنون ما ز ننگ به صحرا

18

چون طبیعتهای زن‌گل‌کرده‌گیر آثار ننگ / در فسوس مال و زر، گر دست ساید مرد را

19

به افسون دنائت غافلی از ننگ پامالی / به پستی متهم هرگز نمی‌داند زمین خود را

20

بر شجاعت پیشه ننگ است از تهور دم مزن / حرف جوهر برنیاید از زبان شمشیر را

21

زندگی در بند و قید رسم عادت مردن است / دست‌، دست توست‌، بشکن این طلسم ننگ را

22

ننگ دارد خاک هم از طینت بیحاصلم / خون نخجیرم‌، چسان فتراک بردارد مرا

23

کفی افشانده‌ام چون صبح لیک از ننگ بیکاری / به‌وحشت دسته می‌بندم شکست رنگ امکان‌را

24

به ننگ انفعالت، رغبت دنیا نمی‌ارزد / زه بند قبایت بر فسون این جلب مگشا

25

حضور نورت از دقت نگاهی ننگ می‌دارد / به رنگ چشم خفاش این گره جز پیش شب مگشا

26

گر به خود افتد نگهت‌، پشم ندارد کلهت / ننگ کلی تا نکشی، در همه‌جا سر مگشا

27

نی قابل عجزیم، نه مقبول تعین / از ننگ به آدم که رسانَد نسب ما؟

28

ایجاد ظرف‌کم چقدر ننگ فطرت است / تر شد جبین بحر ز وضع حباب ما

29

کس محرم ادبگه ناموس دل مباد / جایی رسیده‌ایم‌که ننگ خودیم ما

30

سینه چاک غیرتیم از ننگ همچشمی مپرس / هرکه بر رویت‌گشاید چشم‌، مژگانیم ما