راز / محرم

1

نگردی محرم راز محبت بی‌شکست دل / که چون گل خواندن این نامه می‌باشد دریدن‌ها

2

نگردد محرم راز دهانش هیچکس بیدل / مگر لعلش‌که از شرح معما گفتگو دارد

3

آه که گوش عبرتی محرم راز ما نشد / ناله به هرکجا دمید، ریشه به پنبه‌زار برد

4

کس نیامد محرم راز نفس دزدیدنم / ورنه این شمع خموش از دودمان ناله بود

5

بر که نالیم ز محرومی و بیباکی طبع / همه بودیم ز توفیق ادب محرم راز

6

بی‌ نیازی بیدل آخر احتیاج آمد به عرض / محرم راز غنایم ‌کرد آثار طمع

7

محرم راز کرم نتوان شدن بی‌احتیاج / در پناه رحمت آخر می‌برد ما را گناه

8

محرم راز حیا آیینه دار دیگر است / هر چه شد از دیده‌ها روپوش دانستم تویی

9

از ره تقوا نگشتی محرم سر منزلی / بعد از این بر گمرهی زن‌ کاش راهی سر شود

10

بیدل به‌حرف وصوت هم‌آواره‌گشت‌خلق / بردیم سر به مهر عدم راز آشنا

11

آن کیست شود محرم اظهار و خفایت / آیینهٔ خویشند عیان‌ها و نهان‌ها

12

محرم خود نیستی ورنه به رنگ هلال / سر به فلک سودنت سوی ‌گریبان خمیست

13

سر زانوی ادب میکده ی راز که بود / عیش این حلقهٔ تسلیم خط جام نداشت

14

به پاس راز محبت ‌گداخت طاقت بیدل / که تا سر مژه جنبد جگر به دامنش افتد

15

در بیابانی که ما را سر به کوشش داده‌اند / جاده هم از خویش رفت و محرم منزل نشد

16

جهان خونریز بنیاد است هشدار / سر سال از محرم آفریدند

17

نقش خیال پردهٔ اعیان نهفته نیست / راز نهان آینه‌ها آشکار گیر

18

عشق در خلوت حسن انجمن راز خود است / جیب دارد سر پروانه به زانوی چراغ

19

تا شوم محرم خاک قدمت / سر افراخته‌ای می‌خواهم

20

راز مخموری دیدار نهان نتوان داشت / صد زبان در مژه دارد لب غماز نگاه

21

چو خامه ‌گر به خموشی به سر بری بیدل / تو نیز راز دل خلق بر زبان رانی

22

ز صفحهٔ رازِ این دبستان، ز نسخهٔ رنگِ این گلستان / نگشت نقشِ دگر نمایان مگر غباری به بالِ عَنقا

23

از اشک توان محرم رسوایی ما شد / شبنم همه‌جا آینه‌دارست سحر را

24

خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را / تبسم‌های‌گندم چین دامن گشث آدم را

25

نیست بی‌افشای راز عاشقان پرواز رنگ / بال و پر باید شکست این طایر پیغام را

26

محرم آن شعله خویم جانب دیرم مخوان / عالمی را جمع سازم هرکه بدوزد مرا

27

نظرها ذرهٔ خورشید حسنند، ای حیا رحمی / مگردان محرم آن جلوه آغوش نهالی را

28

غافل نتوان بود ازین منتخب راز / هشدارکه یک نقطه‌کتاب است دل ما

29

محرم‌کیفیت ما حیرت تشویش نیست / چون فسون ناامیدی راحت ایجادیم ما

30

کس محرم ادبگه ناموس دل مباد / جایی رسیده‌ایم‌که ننگ خودیم ما