مفت

1

تجاهل، چون حباب از فهم هستی مفت جمعیت / تو می‌آیی برون زنهار مشکاف این معما را

2

پرواز بی‌نشانی از این دشت مفت نیست / سعی غبار شو همه تن بال و پر برآ

3

به متاع قافلهٔ هوس چو نماند الفت پیش و پس / دم‌ نقد مفت تو بود و بس‌، دو سه‌ روز کم نزدی‌ چر‌ا

4

صافی دل مفت عیش است از حسد پرهیز کن / هوش اگر جامت دهد بر شیشه مگزین سنگ را

5

منعم از نقش نگین جوی خیالی می‌کند / مفت حسرتها اگر سیراب سازد نام را

6

عشق را بیدل دماغ التفات یادکیست / خواجگی مفت طرب‌گر بنده می‌گیرد مرا

7

جوش زخم سینه‌ام‌،‌ کیفیت چاک دلم / خرمی مفت تو ای‌ گل‌ گر بخندانی مرا

8

دل اگر در جهدکوشد مفت احرام صفاست / هم به قدرصیقل است آب وضوآیینه را

9

تسلیم‌ عشق بودن مفت‌ است هرچه باشد / ما را چه‌کار و کو بار در کار و بار عنقا

10

مفت موهومی‌ست‌گر ما نام هستی می‌بریم / چون سحرگرد نفس بوده‌ست ره‌آورد ما

11

بوی‌گل مفت تأمل‌هاست‌گر وامی‌رسی / نبض‌واری در نفس پر می‌زند بیمار ما

12

عشرت از رنگ است هرجا گل بساط‌آرا شود / مفت جام مایه می‌گردد به دوران شما

13

مفت ساز بندگی‌ گر غفلت و گر آگهی / پیش نتوان برد جز کاری‌که مأموریم ما

14

از خلق اگرکناره‌گرفتیم مفت ماست / کشتی زچارموج خطرمی‌کشیم ما

15

با همه افسردگی مفت تماشاییم ما / موجها د‌ارد پری چندان که میناییم ما

16

چون شمع سربلندی عشاق مفت نیست / یعنی به قدر سوختن است آبروی ما

17

همان خاک سیه اکنون لباس دل به بر دارد / صفا مفت است منگرکسوت پارینهٔ مینا

18

بیدل طرب و ماتم مفت اثر هستی‌ست / ما کارگه رنگیم رنگ است تماشاها

19

زبان شمع فهمیدم‌، ندارد غیر ازین حرفی / که گر در خود توان آتش زدن مفت است محفل‌ها

20

سادگی مفت نشاط انگار کاینجا حسن هم / جامه نیلی می‌کند از دست خط و خال‌ها

21

دمی که جلوه ادا فهم مدعا باشد / گشودن مژه هم مفت لب گشودن‌ها

22

فرصتِ هستی ندارد دستگاهِ انتظار / مفتِ امروزیم پس ای وعدهٔ فردا بیا

23

فیض نشئه‌های رسا مفت تست در همه‌جا / جام ظرف هوش نه‌ای چون می رسیده بیا

24

درین چمن‌که‌گلش پرفشانی رنگست / گشودن مژه مفت است جلوه‌ای دریاب

25

بهار می‌گذرد مفت فرصت است ای شیخ / قدح به خون ورع زن شراب را دریاب

26

دست طلب به هرچه رسد مفت عجزگیر / دور است آسمان‌، تو مراد از زمین طلب

27

معنی دود ازکتاب شعله انشا کرده‌اند / هرکجا او جلوه دارد ناز هستی مفت ماست

28

مفت راحت‌گیر نرمی‌های طبع / سنگ چون گردد ملایم مومیاست

29

بیدل دو سه دم ناز بقا، مفت هوسهاست / ما صورت‌ هیچیم و جز این ‌نیست که ‌هست است

30

سوختن خاکسترآراگشت مفت عافیت / شعلهٔ ما را نوید تازهٔ جمعیت است