وصل

1

از شوخی فضولی ما داشت عار وصل / آخرکنارکرد ز ننگ کنار وصل

2

مرگ تسکین ندهد منتظر وصل تو را / پای تا سر ز کفن چشم سفید است اینجا

3

شب وصل است و نبود آرزو را دسترس اینجا / که باشد دشمن خمیازه، آغوشِ هوس اینجا

4

به بزم وصل از شوق فضول ایمن نی‌ام بیدل / مباد ابرام‌، تمهید تغافل گردد ایما را

5

ز بزم وصل‌ خواهش‌های بی‌جا می‌برد ما را / چو گوهر موج ما بیرون دریا می‌برد ما را

6

اعتبار درد عشق از وصل برهم می‌خورد / زنگ باشد التیامْ آیینهٔ ناسور را

7

بر امید وصل مشکل نیست قطع زندگی / شوقِ منزل می‌کند نزدیک‌، راه دور را

8

ز وصل مدعاسعی طلب‌مایوس می‌گردد / به بیکاری نشاند التیام زخم مرهم را

9

به وصل گلرخان نتوان کنار عافیت جستن / که درآغوش‌گل‌، خون جگرآب است شبنم را

10

به غیر ز بادپیمایی چه دارد پنجهٔ منعم / ز وصل زرهمان یک‌حسرت آغوش‌است‌میزان‌را

11

وصل نتواند خمار حسرت دلها شکست / کم نسازد می‌کشی خمیازه جام باده را

12

بیدل به هرچه عزم کنی، وصل مقصد است / اینجا نشانه‌هاست‌، تو شست از کمین گشا

13

با کمال اتحاد از وصل مهجوریم ما / همچو ساغر می به‌ لب داریم و مخموریم ما

14

در وصل هم‌کنار خیالیم چاره نیست / آیینه‌ایم و عکس به بر می‌کشیم ما

15

امتیاز وصل و هجران دورباش‌کس مباد / آه ازین غفلت‌که با او نیزتنهاییم ما

16

از ما پیام وصل تهی‌کرد جای ما / آخر به ما رسید ز جانان دعای ما

17

ادب‌کوشید در ضبط خود وتعطیل شد نامش / به روز وصل ما ماند شب آدینهٔ مینا

18

گفتگو صد رنگ ناکامی دماند از کام‌ها / وصل هم موهوم ماند از شبههٔ پیغام‌ها

19

مقام وصل نایاب است و راه سعی ناپیدا / چه می‌کردیم یارب گر نبودی نارسیدن‌ها

20

وصلِ مشتاقان ز اسبابِ دگر مستغنی است / احتیاج این است‌ کـای سامانِ استغنا بیا

21

به‌امید وصل تونازنین‌،‌همه رانثار دل است‌و دین / من بیدل وعرق جبین‌که چه در طبق‌کنم ازحیا

22

خیال وصل توپختن دلیل غفلت ماست / کتان چه صرفه برد در قلمرو مهتاب

23

محرمان وصل در خشکی نفس دزدیده‌اند / خار ماهی را نباشد سبز گردیدن در آب

24

بیدل زشوخ‌چشمی خود در محیط وصل / داریم چون حباب ز سر تا به پا نقاب

25

ز بزم وصل دور افکند فکر جنت و حورت / کجا خوابیدی ای‌ غافل در آغوش است یار امشب

26

شبی چو شبنم‌گل صرف‌کن به بیداری / سحر برآر سر و وصل آفتاب طلب

27

هر قدم در طلب وصل دچار خویشم / شوق او آینه‌ها بر سر راهم آویخت

28

هوای وصل به خاک سیه نشاند مرا / به رنگ داغ جنون نکهت بهارم سوخت

29

بیدل ذخیره‌ی مژه شد بسکه روز وصل / در عرض حیرت تو زبان نظاره سوخت

30

مژده وصل تو شد غارتگر آسایشم / خواب در چشمم همان شیرینی افسانه سوخت