حسرت

1

در جنون حسرت عیش دگر از بی‌خبری‌ست / موی ژولیده همان سایهٔ بید است اینجا

2

چه جگرهاکه به نومیدی حسرت بگداخت / فرصتی نیست وگرنه همه‌کار است اینجا

3

کباب خام‌سوز آتش حسرت دلی دارم / که هرجا بینوایی سوخت دودش سرکشید اینجا

4

غبار خاطر تیغ‌ات چرا شد کوچهٔ زخمم / که جز خونابهٔ حسرت نمی‌باشد عسس‌ اینجا

5

نبندی بر دل آزاد نقش تهمت حسرت / که پیش از بی‌خودی، مستان تهی کردند مینا را

6

سفید از حسرت این انتظار است استخوان من / که یا رب ناوکت در کوچهٔ دل کی نهد پا را

7

غبار حسرت ما، هیچ ننشست از زمینگیری / که‌ هر کس می‌رود، چون‌ سایه از جا می‌برد ما را

8

شوق اگر بی‌پرده سازد حسرت مستور را / عرضِ یک‌ خمیازه صحرا می‌کند مخمور را

9

تمنا حسرت الفت خمارچشم میگونت / سراغ‌کوچهٔ ناسور داند شیشهٔ مل را

10

حسرت لعل یار میکده‌ای‌ست / که قدح نوش‌کرده است مرا

11

از حدیث‌دردمندان خون‌حسرت می‌چکد / خون‌کند روشن چراغ دودمان زخم را

12

رنگم از بی‌دست و پایی خاک شد اما هنوز / حسرت‌گرد سرت‌گردنده می‌گیرد مرا

13

زان همه‌حسرت که‌حرمان باغبارم برده‌است / می‌زند دامن نمی‌دانم کی افروزد مرا

14

پردهٔ‌چشمم‌به‌برق حسرت‌دیدارسوخت / انتظار آخر مقشرکرد بادام مرا

15

داغ هم در سینه‌ام بی‌حسرت دیدار نیست / چشم مجنون نقش پا بوده‌ست هامون مرا

16

حسرت همه دم صید خم قامت پیری‌ست / گل در بر خمیازه بود شاخ‌کمان را

17

به غیر ز بادپیمایی چه دارد پنجهٔ منعم / ز وصل زرهمان یک‌حسرت آغوش‌است‌میزان‌را

18

به سینه تا نفسی هست‌، مشقِ حسرت‌ کن / اَمل به رنگ‌ کشیده‌ست خامهٔ مو را

19

بهار حسرت ما زحمت خزان نکشد / شکستگی نبرد رنگ آرزوی تو را

20

وصل نتواند خمار حسرت دلها شکست / کم نسازد می‌کشی خمیازه جام باده را

21

داغ حسرت سرمه‌گرداند به دلها ناله را / برلب آواز شکستن نیست جام لاله را

22

نشستی عمرها حسرت‌کمین لفظ پردازی / زخون‌گشتن زمانی غازه شوحسن معانی را

23

چوگل‌دروقت پیری می‌کشی خمیازهٔ‌حسرت / مکن ای غنچه صرف خواب شبهای جوانی را

24

چون سحر بیهوده‌از حسرت نفسها سوختیم / آتشی روشن نشدآخرزآه سردما

25

حسرت‌منزل‌جنون‌ایجادچندین‌جستجوست / شام‌گردد صبح تاکوته شود شبگیر ما

26

شعله‌ در جانی‌ که‌ خاکِ حسرت‌ دیدار نیست / خاک در چشمی‌ که نتوان بود حیران شما

27

عالمی در حسرت وضع عبارت مرده است / معنی ما کیست تا فهمد ز دیوان شما

28

حسرت ثمرکوشش بی‌حاصل خویشیم / ازبس‌که نفس سوخت‌کباب است دل ما

29

گربه امشب حسرت روی‌که داشت / روغن‌گل بخت از بادام ما

30

آغوشها به حسرت دیدار بازکرد / زخم دل به تیغ تغافل دو نیم ما