پیری آمد ماند عشرت‌ها ز انداز بلند

پیری آمد ماند عشرت‌ها ز انداز بلند

سرنگون شد شیشه، قلقل کرد پرواز بلند

دستگاه اصل فطرت جز تنزل هیچ نیست

می‌کند گل پست پست انجام آغاز بلند

گرد امکان عمر‌ها شد می‌رود بر باد صبح

تا کجا چیند نفس این دامن ناز بلند

معنی صوری که گوش کس به فهمش باز نیست

از سپند بزم ما بشنو به آواز بلند

غافلان تا بر خط شق‌القمر گردن نهند

حکم انگشت شهادت داشت اعجاز بلند

زیر گردون هر چه شور انگیخت محو سرمه شد

نغمه‌ها در خاک خوابانید این ساز بلند

زین چمن بیدل کسی را شرم دامنگیر نیست

سرو تا گل، پا به گل دارد تک و تاز بلند