درآن مقام که عرض جلال معبود است

درآن مقام که عرض جلال معبود است

غبار نیستی ماست آنچه موجود است

جهان بی‌جهتی قابل تعین نیست

به هرطرف که اشارت کنیم محدود است

مشو محاسب غفلت به علم یکتایی

احد شمردنت اینجا حساب معدود است

خموش تا نفست ما و من نینگیزد

نهال شعله به هرجاست ریشه‌اش دود است

ز نقد و جنس خود آگه نه‌ای درتن بازار

اگر به فهم زبان هم رسیده‌ای سود است

نیاز تا نبری، رمز ناز نشکافی

به هر کجا اثر سجده‌ای‌ست مسجود است

بیاض دیدهٔ یعقوب ناامیدی نیست

در انتظار بهی، داغ ما نمک سود است

ز سرنوشت مپرسید، منفعل رقمیم

جبین، خطی که نشان می‌دهد، نم‌اندود است

قبول اگر طلبی، نیستی‌گزین بیدل

که غیر خاک شدن هر چه هست مردود است