سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

ازکتاب ما و من سطر عدم خوانی بس است

چند باید چیدن ای غافل بساط اعتبار

از متاع‌کار و بارت آنچه نتوانی بس است

تا درین محفل چراغ عافیت روشن کنی

پردهٔ فانوس رازت چشم قربانی بس است

ناتوان از خجلت اظهار هستی آب شد

از لباس نیستی یک اشک عریانی بس است

رفته‌ای از خود اقامت آرزوییهات چند

نقش پایی گر درین ویرانه بنشانی بس است

عجز بنیادت گر از انصاف دارد پایه‌ای

از رعونت اینکه خود را خاک می‌دانی بس است

نیست از خود رفتن ما قابل باز آمدن

گر عنات‌ها برنگردد رنگ‌گردانی بس است

در محیط انقلاب اعتبارات فنا

کشتی درویش ما گر نیست توفانی، بس است

امتیاز محو او برآب وگل موقوف نیست

عنصر کیفیت آیینه حیرانی بس است

ای حباب اجزای موجی، سازت‌از خود رفتن است

یک تامل‌وار اگر با خود فرو مانی بس است

بر خط تسلیم رو بیدل که مانند هلال

پای سیر آسمانت نقش پیشانی بس است