چه معنی بیانی چه لفظ آشنایی

چه معنی بیانی چه لفظ آشنایی

رسایی مدان تا ز خود بر نیایی

چو رو یابد آیینهٔ بیحیایی

شود جوهر آرای دندان نمایی

چه مقدار آرایش خنده دارد

کف خاک و آنگه دماغ خدایی

متن بر غروری که مانند آتش

روی شعله‌ای چند و خاکستر آیی

نفس مایه را می‌کشد لاف هستی

به رسوایی بی‌زر و میرزایی

فلک غم ندارد ز آه ضعیفان

چه پروا هدف را ز تیر هوایی

در آیینهٔ هوش ما زنگ غفلت

نهفته‌ست چون فسق در پارسایی

به درد سر تهمت سرکشی‌ها

من و عافیت صندل جبهه سایی

چو ریزد پر و بال من از تپیدن

شکست قفس را شود مومیایی

سخن کرد توفانی انفعالم

شنا داد ساز مرا تر صدایی

قناعت کند مرکز آبروبت

شود قطره‌گوهر به صبرآزمایی

اگر کشتی آسمان غرق‌گردد

قلندر ندارد غم ناخدایی

درین انجمن غیر عبرت چه دارد

غرورنی‌و خجلت بوریایی

به هستی من وما ضروری‌ست بیدل

نفس نیست جز مایهٔ خود ستایی