نمیشود کس ازین عبرت انجمن محظوظ
نمیشود کس ازین عبرت انجمن محظوظ
مگر چو شمع کنی دل به سوختن محظوظ
нами-шуд кас азин ъабарт анаҷаман маҳазуз
магар чу шамъ-кани дил ба сухатан маҳазуз
در جنون زن و از کلفت لباس برآ
چه زندگیست که باشد کس از کفن محظوظ
дар ҷанун зн ва аз калафт лабос баро
ча зандагист ки бошад кас аз кафан маҳазуз
نفس نمانده هنوز از ترانههای امل
چو دود شمع خموشی به ما و من محظوظ
нафас намонда ҳануз аз тарона-ҳой амал
чу дуд шамъ хамуши ба мо ва ман маҳазуз
جهان قلمرو امن است اگر توان گردید
چو طبعکر به اشارت ز هر سخن محظوظ
ҷаҳон қалмару аман аст агар тавон гардид
чу табаъ-кар ба ашорт з ҳар сахан маҳазуз
ز دور گردی تمییز خلق کم دیدیم
که کس نرفته به غربت شد از وطن محظوظ
з дур гарди тамийаз халқ кам дидим
ки кас нарфата ба ғарабат шуд аз ватан маҳазуз
درین بساط نیفتاد چشم عبرت ما
به رفتنی که توان شد ز آمدن محظوظ
дарин басот нифтод чашм ъабарт мо
ба рафтани ки тавон шуд з омадан маҳазуз
ز تردماغی وضع ادب مگوی و مپرس
ز یوسفیم به بویی ز پیرهن محظوظ
з тардамоғи вазаъ адаб магавай ва мапарс
з йавасафим ба бавайай з пираҳан маҳазуз
کراست وسوسهٔ هستی از حضور عدم
نشستهایم به خلوت در انجمن محظوظ
карост васуса ҳастӣ аз ҳазур ъадам
нашаста-айам ба халут дар анаҷаман маҳазуз
ز رقص بسملم این نغمه میخورد بر گوش
که عالمی است به این رنگ پر زدن محظوظ
з рақас басамалм ин нағама мӣ-хурд бар гуш
ки ъолми аст ба ин ранг пур задан маҳазуз
به فهم عالم بیکار اگر رسی بیدل
به حرف و صوت نیابی کسی چو من محظوظ
ба фаҳам олам бикор агар рси бидел
ба ҳарф ва сут ниоби каси чу ман маҳазуз
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- عالم
- جهانِ هستی؛ پهنهٔ آفرینش و جلوهگاهِ حق.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- جهان
- گیتی و دنیا؛ سرای گذرا و فریبندهٔ هستی.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- عدم
- نیستی؛ نبودن در برابر هستی و گاه مرتبه پیش از ظهور.
- خلق
- مردمان یا خوی و سرشت؛ جهانِ کثرت در برابرِ تنهایی.
- عبرت
- پندگرفتن؛ درسِ بیداری از گذرِ روزگار و فنای جهان.
- وضع
- حالت و رفتار؛ هیئت و شیوهٔ بودن در جهان.
- طبع
- سرشت و خوی؛ مزاجِ درون و قریحهٔ شاعرانهٔ جان.
- ادب
- حرمت و آیینِ رفتار؛ نمادِ خاموشی و فروتنیِ سالک.
- انجمن
- مجلس و گردِهمایی؛ نمادِ محفلِ انس و جمعِ یاران.