کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون تو را

کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون تو را

ناله می‌خوانم بلندی‌های مضمون تو را

شام پرورد غمم با صبح اقبالم چه‌کار

تیره‌بختی سایهٔ بید است مجنون تو را

خاک‌های این چمن می‌بایدم بر سر زدن

بسکه‌گل پوشید نقش پای‌گلگون تو را

ساز محشر گشت آفاق از نگاه حیرتم

درین مژگان چه فریاد است مفتون تو را

شور استغنا برون از پرده‌های عجز نیست

رشتهٔ ما سخت پیچیده‌ست قانون تو را

فهم یکتایی‌ست فرق اعتبارات دویی

عمرها شد خوانده‌ام بر خویش افسون تو را

هر چه می‌بینم سراغی از خیالت می‌دهد

هر دو عالم یکسر زانوست محزون تو را

ای دل‌دیوانه صبری‌کز سویدا چاره نیست

دیدهٔ آهو فرو برده‌ست هامون تو را

بیدل آزادی گر استقبال آغوشت کند

آنقدر واشوکه نتوان بست مضمون تو را