بس‌ که از ساز ضعیفی‌ها خبر داریم ما

بس‌ که از ساز ضعیفی‌ها خبر داریم ما

چنگ می‌گردیم اگر یک ناله برداریم ما

عاشقان را صندل آسودگی دردسرست

تا به سر، دردی نباشد، دردسر داریم ما

از کمال ما چه می‌پرسی که چون آه حباب

در خود آتش می‌زنیم از بس اثر داریم ما

خاک گردیدیم و از ما آبرویی گل نکرد

رنگ و بوی سبزه‌های پی سپر داریم ما

هر قدر افسرده گردد شعله از خود می‌رود

در شکست بال، پرواز دگر داریم ما

ششجهت آیینه‌دار شوخی اظهار اوست

نیست جز مژگان حجابی راکه برداریم ما

هیچ آهی سر نزد کز ماگدازی‌گل نکرد

همچو دل در آب‌گردیدن جگرداریم‌ما

ما وصبح ازیک‌مقام احرام‌وحشت بسته‌ایم

از نفس غافل نخواهی بود پر داریم ما

رفع‌کلفت از مزاج تیره‌بختان مشکل است

همچو داغ لاله شام بی‌سحر داریم ما

انفعال هستی از ما برندارد مرگ هم

خاک اگرگردیم آبی در نظر داریم ما

سجده بالینیم، از سامان راحت‌ها مپرس

همچو اشک خود جبین در زیرسر داریم ما

بیدل از ما ناتوانان دعوی جرأت مخواه

کم زدن از هر چه گویی بیشتر داریم ما