چون هلالم بیخم تسلیم آن اختر جبین
چون هلالم بیخم تسلیم آن اختر جبین
غوطه در خط جبین زد بسکه شد لاغر جبین
чун ҳалолм бе-хам тасалим он ахатар ҷабин
ғута дар хт ҷабин зд басака шуд лоғар ҷабин
یاد آهنگ سجودش آب میسازد مرا
از حیا همچون عرق دزدیدهام سر در جبین
йод оҳанг саҷудаш об мӣ-созд маро
аз ҳио ҳамачун ъарақ даздида-ам сар дар ҷабин
سایهام از شیوهٔ همواریام غافل مباش
کز جبین تا نقش پا گلکردهام یکسر جبین
сойа-ам аз шива ҳамавори-ам ғофал мабош
каз ҷабин то нақш погал-карда-ам йакасар ҷабин
در دبیرستان نیرنگ تعلق خواندنیست
معنی صد خیر و شر ازیکورق دفتر جبین
дар дабирастон ниранг таъалқ хонадани-ст
маъани сад хир ва шар азик-варақ дафтар ҷабин
کلفت اسباب ما را داغ صد تدبیر کرد
دردسر میبندد اینجا ناز صندل بر جبین
калафт асабоб мо ро доғ сад тадабир кард
дардасар мӣ-бандад инҷо ноз сандал бар ҷабин
زبنهار ای اخگر از داغ محبت دم مزن
تا نگردانی عرق پرداز خاکستر جبین
забанаҳор эй ахагар аз доғ муҳаббат дам мазн
то нгардони ъарақ пардоз хокастар ҷабин
یارب این مقدار بیتاب سجود کیستم
میچکد عمریست چول شمعم ز چشم تر جبین
йораб ин мақадор битоб саҷуд кисатам
мӣ-чакад ъамарист чул шамаъам з чашм тар ҷабин
با چنین عجزی که دارد صورت بنیاد من
حق تعظیمی است همچول سجدهام بر هر جبین
бо чанин ъаҷази-ки дорад сурт баниод ман
ҳақ таъазими аст ҳамачул саҷада-ам бар ҳар ҷабин
دلم هوایت را کرده ای دوست
تا بقدر شبنمی در نم زند ساغر جبین
дилам ҳавойт ро карда эй дуст
то бақадар шабанами дар нам занд соғар ҷабин
انفعال آیینهٔ پاداش اعمالم بس است
میکنم تا یاد عقبا میشود کوثر جبین
анафаъол оина подош аъамолм бас аст
мӣ-канам то йод ъақабо мӣ-шуд кусар ҷабин
بیدل از کیفیت بنیاد تسلیمم مپرس
خانهٔ آیینه دارد تا برون در جبین
бидел аз кифит баниод тасалимам мапарс
хона оина дорад то барун дар ҷабин
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- گل
- شکوفهٔ خوشبو؛ نشانهٔ زیبایی، بهار و معشوق.
- آب
- مایعِ زندگانی؛ نمادِ روانی، صفا و گاه آبرو.
- پا
- عضوِ راهرفتن؛ نمادِ گام در راهِ طلب و سلوک.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- ناز
- کرشمه و دلربایی؛ جلوهگریِ معشوق در برابرِ نیاز.
- داغ
- نشان سوختگی یا زخم؛ کنایه از اندوه، عشق و حسرت.
- سایه
- اثر تاریک در برابر نور؛ کنایه از ناپایداری، پیروی یا وجود کمرنگ.
- خانه
- سرپناهِ زیست؛ نمادِ دل، تن یا قفسِ هستی.
- خط
- موی نورُستهٔ گونه؛ نمادِ زیباییِ نوخیزِ معشوق.
- عرق
- تراوشِ پوست؛ نمادِ شرم، خجلت و لطافتِ رخسار.
- غافل
- بیخبر و ناآگاه؛ خفته از یادِ حق و حقیقت.
- دم
- نفس یا لحظه؛ واحدی بسیار کوتاه از زمان و زندگی.
- یاد
- بهخاطرآوردن؛ حضورِ معشوق در دل و ذکرِ پیوسته.
- خم
- خمیدگی یا خمِ شراب؛ منبعِ مستی و فیضِ معنوی.