ای آرزوی مهر تو سیلاب کینهها
ای آرزوی مهر تو سیلاب کینهها
بر هم زن کدورت سنگ آبگینهها
эй оразавай маҳар ту силоб кина-ҳо
бар ҳам зн кадурт санг обагина-ҳо
ملاح قدرت تو ز عکس تجلیات
رانَد به بحر آینهٔ دل سفینهها
малоҳ қадарт ту з ъакас таҷалиот
ронад ба баҳар оина дил сафина-ҳо
آتشپرست شعلهٔ اندیشهات جگر
آیینهدار داغ هوای تو سینهها
оташ-парсат шаъала андиша-ат ҷагар
оина-дор доғ ҳавой ту сина-ҳо
از حیرت صفای تو خونی است منجمد
اشک روان سطر به چشم سفینهها
аз ҳайрат сафой ту хони аст манҷамад
ашак равон сатар ба чашм сафина-ҳо
در کارگاه حکم تو بهر گداز سنگ
آتش برون دهد نفس آبگینهها
дар кораго ҳакам ту баҳар гадоз санг
оташ барун даҳад нафас обагина-ҳо
آنجا که مهر عشق کند ذرهپروری
جوشد گل شرافت ذات از کمینهها
онҷо ки маҳар ишқ канд зара-парури
ҷушад гул шарофт зот аз камина-ҳо
تا پایهای ز قصر محبت نشان دهیم
چون صبح چاک دل به فلک برد زینهها
то пойа-эй з қасар муҳаббат нашон даҳим
чун субҳ чок дил ба фалак бард зина-ҳо
بیدل به خاکساری خود ناز میکند
ای در غبار دل ز خیالت دفینهها
бидел ба хокасори худ ноз мекунад
эй дар ғубор дил з хиолат дафина-ҳо
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- گل
- شکوفهٔ خوشبو؛ نشانهٔ زیبایی، بهار و معشوق.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- صبح
- آغاز روشنایی پس از شب؛ نشانه امید، گشودگی یا بیداری.
- آتش
- شعله و سوز؛ کنایه از عشق، درد، شور یا نابودی.
- ناز
- کرشمه و دلربایی؛ جلوهگریِ معشوق در برابرِ نیاز.
- داغ
- نشان سوختگی یا زخم؛ کنایه از اندوه، عشق و حسرت.
- اشک
- قطرهٔ چشم؛ نشانهٔ گریه، شوق یا اندوهِ عاشقانه.
- عشق
- مهرِ سوزان؛ نیرویِ بنیادینِ هستی و راهِ فنا.
- سنگ
- تختهسنگِ سخت؛ نمادِ سختی، جفا و گاه مستی.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- شعله
- زبانه آتش؛ نماد شور، گدازِ عشق و فنای ناپایدار.
- بحر
- دریا؛ نماد وحدت و هستی بیکران که قطره در آن محو میشود.