تقلید از چه علم به لافم علم کند

تقلید از چه علم به لافم علم کند

طوطی نی‌ام که آینه بر من ستم کند

سعی غبار من که به جایی نمی‌رسد

با دامنش زند اگر از خویش رم کند

انگشت زینهار دمیدیم و سوختیم

کو گردنی دگرکه‌کشد شمع و خم کند

بر باد رفت آمد و رفت نفس چو صبح

فرصت نشد کفیل که فهم عدم کند

آسوده خاک شو که مبادا به حکم وهم

عمر نفس‌شمار حساب قدم کند

بالیده است خواجهٔ بی‌حس به ناز جاه

مردار آفتاب مقابل ورم کند

خودسنجی‌ات به پلهٔ پستی نشانده است

جهدی که سنگ‌کوه وقار تو کم کند

هرجا عدم به تهمت هستی رسیده است

باید حیا به لوح جبینم رقم کند

پرواز می‌کنم چه‌کنم جای امن نیست

دامی نبیافتم که پرم را بهم کند

خجلت گداز عفو نگردی که آفتاب

گر دامن تو خشک کند جبهه نم کند

تو هیچ باش و، علم و عمل‌ها به طاق نه

گو خلق هرزه‌فکر حدوث و قدم کند

بیدل ازابن ستمکده بیکس گذشته‌ام

کو سایه‌ای که بر سر خاکم کرم کند