جهان قلمرو توفان اعتبار تو نیست

جهان قلمرو توفان اعتبار تو نیست

ز هر چه رنگ توان یافتن بهار تو نیست

کمند همت وحشت سوار عشق رساست

هوس اگر همه عنقا شود شکار تو نیست

زلاف‌ترک میفکن‌خلل به همت فقر

شکست هردو جهان یک کلاه‌وار تو نیست

شرر به چشم تغافل اشارتی دارد

که این بساط هوس جان انتظار تو نیست

سحر چه کرد درتن باغ تا تو خواهی کرد

به هوش باش که فرصت نفس شمار تو نیست

کجاست آینه‌ای کز نفس نباخت صفا

هوای عالم هستی همین غبار تو نیست

کدام موج درین بحر بی‌تردد ماند

به خود مناز ز جهدی که اختیار تو نیست

حضور ساغر خمیازه می‌دهد آواز

که هیچ نشئه به گل کردن خمار تو نیست

کدام رمز و چه اسرار، خویش را دریاب

که هر چه هست نهان غبرآشکارتونیست

به خود چه‌الفت بیگانگی‌ست شوق تو را

که محو غیری وآیینه در کنار تو نیست

مثال شخص در آیینه گرد وحشت اوست

توگر ز خودنروی هیچکس دچار تو نیست

دلیل خویش پس از مرگ هم تویی بیدل

چو شمع کشته کسی جز تو بر مزار تو نیست