جهدکن تا نروی بر اثر نیک و بدی
جهدکن تا نروی بر اثر نیک و بدی
که خضر نیز درین بادیه دام است وددی
ҷаҳадакан то наравай бар асар ник ва бди
ки хазар низ дарин бодиа дом аст вадади
تا گلستان تو در سبزهٔ خط گشت نهان
دیدهای نیست که چون لاله ندارد رمدی
то галастон ту дар сабаза хт-гашт наҳон
дида-эй нест-ки чун лола надорад рамади
داغها در دل خون گشته مهیا دارم
کردهام نذروفای تو پر ازگل سبدی
доғаҳо дар дил хон гашта маҳио дорм
карда-ам назаруфой ту пур азагал сабди
جان چه باشدکه توان نذر توام اندیشید
اینقدر تحفه نیرزد به قبولی و ردی
ҷон ча бошадака тавон назар тавом андишид
айанқадар таҳафа ниразд ба қабули ва рди
عافیت دوستی و پرورش هوش خطاست
نیست درمحفل تحقیق چو می با خردی
ъофит дусти ва парураш ҳуш хтост
нест дармаҳафал таҳақиқ чу мӣ бо харди
ناصحا از دمت افسرد چراغ دل ما
کاش از توبه کند مرگ کنار لحدی
носаҳо аз дамат афасард чароғ дил мо
кош аз туба канд мараг канор лаҳади
جوهری لازم تیغست چه پیدا چه نهان
ابروی ظلم تهی نیست ز چین جسدی
ҷуҳари лозм тиғаст ча пидо ча наҳон
абаравай залм таҳи нест з чин ҷасади
رونق جاهگر از اطلس و دیبا باشد
صیقل آینهٔ ماست غبار نمدی
рунқ ҷо-гар аз аталас ва дибо бошад
сиқал оина мост ғубор намади
همره قافلهٔ اشک تو هم راهی باش
که به از لغزش پا نیست به مقصد بلدی
ҳамара қофала ашак ту ҳам роҳи бош
ки ба аз лағазаш по нест ба мақасад балди
همه جا داغگدایی نتوان شد بیدل
خجلم بیشتر از هرکه ندارم مددی
ҳама ҷо доғ-гадойай натавон шуд бидел
хаҷалм бишатар аз ҳарака ндорм мадади
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- پا
- عضوِ راهرفتن؛ نمادِ گام در راهِ طلب و سلوک.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- خون
- مایعِ سرخِ تن؛ نمادِ درد، شور و جگرسوزیِ عشق.
- داغ
- نشان سوختگی یا زخم؛ کنایه از اندوه، عشق و حسرت.
- اشک
- قطرهٔ چشم؛ نشانهٔ گریه، شوق یا اندوهِ عاشقانه.
- خط
- موی نورُستهٔ گونه؛ نمادِ زیباییِ نوخیزِ معشوق.
- دیده
- چشمِ بیننده؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و دیدارِ یار.
- پیدا
- آشکار و نمایان؛ ظهورِ حق در برابرِ نهان و پنهان.
- تحقیق
- جستوجوی حقیقت؛ شناختِ ژرف و یقینیِ معنا در برابرِ تقلید.
- عافیت
- تندرستی و آسودگی؛ سلامتِ جان و رهایی از آشوبِ تعلق.
- دام
- تله شکار؛ نمادِ تعلق و گرفتاریِ جان در جهان.
- اثر
- نشان و تأثیر؛ ردِّ برجامانده، که گاه نایاب و بیاثر است.
- چین
- شکن و چروک؛ نمادِ گرهِ ابرو، خشم یا پیچشِ زلف.