خط‌خوبان هم، حریف طبع وحشت‌پیشه نیست

خط‌خوبان هم، حریف طبع وحشت‌پیشه نیست

تخم شبنم، از رگ گل، در طلسم ریشه نیست

پیری‌ام، راه فنا، بر زندگی هموار کرد

بیستون عمر را، جز قامت خم، تیشه نیست

دستگاه معنی نازک، سخن را، پور است

جوهر این تیغ، جز پیچ و خم اندیشه نیست

پای در دامن‌کشیدن نشئهٔ جمعیت است

بادهٔ ما را، چو شبنم، احتیاج شیشه نیست

ساز هستی یک قلم آماده برق فناست

مشت خاشاکی، که نتوان سوختن، در بیشه نیست

آب‌گردیدیم، به هرگل‌که چشمی دوخیتم

شبنم ما را، به غیر ز خودگدازی پیشه نیست

دل ز مقصد غافل و آنگاه لاف جستجو

شرم‌دار از معنی لفظی که در اندیشه نیست

پیکرخم‌گشته انشا می‌کند موی سفید

موج جوی شیر بی‌امداد آب‌تیشه نیست

از سر افتاده پا برجاست بنیادم چو شمع

نخل تسلیم مر غیرازتواضع ریشه نیست

بیدل از خویشان نمی‌باید اعانت خواستن

مومیایی چاره‌فرمای شکست شیشه نیست