گرشوق به راهت قدمی پیش برآرد
گرشوق به راهت قدمی پیش برآرد
چون آبله بالیدنم از خویش برآرد
гарашуқ ба роҳат қадами пиш барорд
чун обала болиданам аз хеш барорд
آنجاکه خیال تو دهد عرض تجمل
تنهاییام از هر دو جهان بیش برآرد
онҷока хаёл ту даҳад ъарз таҷамал
танаҳойай-ам аз ҳар ду ҷаҳон биш барорд
مقبولی و اوضاع مخالف چه خیال است
در دیده خلد گر مژهام نیش برآرد
мақабули ва авазоъ махолаф ча хаёл аст
дар дида халд гар мажа-ам ниш барорд
امروز در بسته به روی همه باز است
آیینه مگر حاجت درویش برآرد
амаруз дар баста ба равай ҳама боз аст
оина магар ҳоҷат даравайаш барорд
از نسخهٔ کیفیت امکان ننوشتند
لفظی که کسی حاصل معنیش برآرد
аз насаха кифит амакон нануштанд
лафази-ки каси ҳосал маъаниш барорд
گر شوخی لیلی نشود دام تحیر
مجنون مرا کیست ادبکیش برآرد
гар шухи лили нашуд дом таҳир
маҷанун маро кист адаб-киш барорд
فریاد کزین قلزم وحشت نتوان یافت
موجی که نفس بیغم تشویش برآرد
фариод казин қалазм вҳашт натавон йофт
муҷи-ки нафас бе-ғам ташавайаш барорд
با برقسواران چه کند سعی غبارم
واماندگیی هست اگر پیش برآرد
бо барақ-саворон ча-канд саъи ғаборм
вомонадагий ҳаст агар пиш барорд
نومیدی سودازدگان نیز دعاییست
امید که آن نوخط ما ریش برآرد
нумиди судозадагон низ даъойай-ст
амид ки он нухт мо риш барорд
بیدل چمن آرای گریبان خیالیست
یارب نشود آنکه سر ازخویش برآرد
бидел чаман-орой гарибон хиолист
йораб нашуд онака сар азахойаш барорд
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- جهان
- گیتی و دنیا؛ سرای گذرا و فریبندهٔ هستی.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- چمن
- سبزهزارِ خرّم؛ نمادِ بهار، باغ و جلوهگاهِ حسن.
- دیده
- چشمِ بیننده؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و دیدارِ یار.
- عرض
- ویژگی ناپایدار شیء؛ در برابر جوهر و ذات.
- مژه
- موی پلکِ چشم؛ تیرِ نگاه و ابزارِ گریه و خونِ دل.
- آبله
- تاولِ پا یا دانهٔ پوست؛ نشانهٔ رنجِ راه و سلوک.
- امید
- چشمداشتِ خیر؛ نورِ دل در برابرِ نومیدی و رجای وصل.
- وحشت
- هراس و رمیدگی؛ گریزِ دلِ تنها از خلق بهسوی تنهایی.
- شوخی
- چالاکی و دلربایی؛ طنّازی و جلوهگریِ پرشورِ معشوق.
- امکان
- جهان ممکنات؛ هرچه وجودش وابسته و نه ضروری است.
- غم
- اندوه؛ سرمایهٔ دلِ عاشق و همدمِ شبهای تنهایی.
- دام
- تله شکار؛ نمادِ تعلق و گرفتاریِ جان در جهان.