جگری آبله زد تخم غمی پیدا شد
جگری آبله زد تخم غمی پیدا شد
دلی آشفت غبار المی پیدا شد
ҷагари обала зд тахам ғами пидо шуд
дали ошафт ғубор алми пидо шуд
صفحهٔسادهٔ هستی خط نیرنگ نداشت
خیرگی کرد نظرها رقمی پیدا شد
сафаҳа-сода ҳастӣ хт-ниранг ндошт
хираги кард назараҳо рақами пидо шуд
نغمهٔ پردهٔ دل مختلف آهنگ نبود
ناله دزدید نفس زیر و بمی پیدا شد
нағама парда дил махталаф оҳанг набуд
нола даздид нафас зир ва бами пидо шуд
باز آهم پی تاراج تسلی برخاست
صف بیتابی دل را علمی پیدا شد
боз оҳам пи тороҷ тасали бархост
саф битоби дил ро ъалми пидо шуд
بسکه دارم عرق از خجلت پرواز چو ابر
گر غبارم به هوا رفت نمی پیدا شد
басака дорм ъарақ аз хаҷалат паравоз чу абар
гар ғаборм ба ҳаво рафт нами пидо шуд
عدمم داد ز جولانگه دلدار سراغ
خاک رهگشتم و نقش قدمی پیدا شد
ъадамам дод з ҷулонга далдор сароғ
хок ра-гаштам ва нақш қадами пидо шуд
رشک آن برهمنم سوخت که در فکر وصال
گم شد ازخویش و ز جیب صنمی پیدا شد
рашак он бараҳаманам сухт ки дар факар васол
гам шуд азахойаш ва з ҷиб санами пидо шуд
فرصت عیش جهان حیرت چشم آهوست
مژه برهم زدنی، گرد رمی پیدا شد
фарсат ъиш ҷаҳон ҳайрат чашм оҳуст
мажа бараҳам задани,гард рми пидо шуд
قد پیری ثمر عاقبتاندیشی ماست
زندگی زیر قدم دید خمی پیدا شد
қад пири самар ъоқабат-андиши мост
зандаги зир қадам дид хами пидо шуд
بسکه درگلشن ما رنگ هوا سوخته است
بینفس بود اگر صبحدمی پیدا شد
басака дарагалашан мо ранг ҳаво сухта аст
бе-нафас буд агар сабҳадами пидо шуд
هستی صرف همان غفلت آگاهی بود
خبر از خویش گرفتم عدمی پیدا شد
ҳастӣ сарф ҳамон ғафалат огоҳи буд
хабар аз хеш-гарфатам ъадами пидо шуд
خواب پا برد زما زحمت جولان بیدل
مشق بیکاری ما را قلمی پیدا شد
хоб по бард змо заҳамат ҷавлон бидел
машақ бикори мо ро қалми пидо шуд
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- خاک
- زمین و گرد؛ نماد فروتنی، فنا، خاستگاه جسم و نهایت آدمی.
- پا
- عضوِ راهرفتن؛ نمادِ گام در راهِ طلب و سلوک.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- جهان
- گیتی و دنیا؛ سرای گذرا و فریبندهٔ هستی.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- گرد
- غبار و خاک؛ نشانه محوی، ناپایداری و حجاب دیدن.
- پرواز
- اوجگرفتن در هوا؛ نمادِ رهاییِ روح و آرزو.
- خط
- موی نورُستهٔ گونه؛ نمادِ زیباییِ نوخیزِ معشوق.
- عرق
- تراوشِ پوست؛ نمادِ شرم، خجلت و لطافتِ رخسار.
- مژه
- موی پلکِ چشم؛ تیرِ نگاه و ابزارِ گریه و خونِ دل.