چندین مژه بنشست رگ خواب به چشمم

چندین مژه بنشست رگ خواب به چشمم

از خون شهید که زند آب به چشمم

کو آنقدر آبی که در بن دشت جگر‌تاب

چون اشک کند یک مژه سیراب به چشمم

جز حیرت از انبوهی مژگان چه خروشد

یک تار نظر وین همه مضراب به چشمم

دور نگهی تا سر مژگان برساندم

گرداند حیا ساغر گرداب به چشمم

گر اطلس افلاک زند غوطه به مخمل

مشکل که برد صرفه‌ای از خواب به چشمم

آیینهٔ تمثال، تعلق نپذیرد

سامان دو عالم کن و دریاب به چشمم

از دوش فکندم به یک انداز تغافل

بار مژه بود الفت اسباب به چشمم

بی‌روی تو هر چند به عالم زنم آتش

صیقل نزند آینه مهتاب به چشمم

در کعبه به جوش آمدم از یاد نگاهت

کج کرد قدح صورت محراب به چشمم

غافل مشو از ضبط سرشک من بیدل

چون آبله آتش به دل است آب به چشمم