از چاک گریبان به دلی راه نکردیم
از چاک گریبان به دلی راه نکردیم
کار عجبی داشت جنون آه نکردیم
аз чок гарибон ба дали ро накардим
кор ъаҷаби дошт ҷанун о накардим
دل تیره شد آخر ز هوایی که به سر داشت
این آینه را از نفس آگاه نکردیم
дил тира шуд охар з ҳавойай-ки ба сар дошт
ин оина ро аз нафас ого накардим
فرصتشمریهای نفس بال امل زد
پرواز شد آن رشته که کوتاه نکردیم
фарсат-шамари-ҳой нафас бол амал зд
паравоз шуд он рашта ки куто накардим
هر چند به صد رنگ دمیدیم درین باغ
پرواز طرب جز به پر کاه نکردیم
ҳар чанд ба сад ранг дамидим дарин боғ
паравоз тараб ҷуз ба пур ко накардим
چون شمع که از خویش رود سر به گریبان
نقش قدمی نیست که ما چاه نکردیم
чун шамъ-ки аз хеш руд сар ба-гарибон
нақш қадами нест ки мо чо накардим
صد دشت به هر کوچه دویدیم و لیکن
خاکی به سر از دوری آن راه نکردیم
сад дашт ба ҳар куча давайдим ва ликан
хоки ба сар аз дури он ро накардим
ماندیم هوس شیفتهٔ کثرت موهوم
از گرد سپه رو به سوی شاه نکردیم
мондим ҳус шифта касарт муҳум
аз гард сапа ру ба савай шо накардим
در وصل ز محرومی دیدار مپرسید
شب رفت و نگاهی به رخ ماه نکردیم
дар васал з маҳаруми дидор мапарсид
шаб рафт ва нгоҳи ба рх мо накардим
چون سایه به حرمانکدهٔ فرصت هستی
روز سیهی بود که بیگاه نکردیم
чун сойа ба ҳармонакада фарсат ҳастӣ
рӯз сиҳи буд ки биго накардим
بیدل تو عبث خون مخور از خجلت تحقیق
ماییم که خود را ز خود آگاه نکردیم
бидел ту ъабас хон махор аз хаҷалат таҳақиқ
мойайам-ки худ ро з худ ого накардим
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- خون
- مایعِ سرخِ تن؛ نمادِ درد، شور و جگرسوزیِ عشق.
- هوس
- آرزوی زودگذر؛ میلِ نفسانی در برابرِ عشقِ راستین.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- سایه
- اثر تاریک در برابر نور؛ کنایه از ناپایداری، پیروی یا وجود کمرنگ.
- گرد
- غبار و خاک؛ نشانه محوی، ناپایداری و حجاب دیدن.
- پرواز
- اوجگرفتن در هوا؛ نمادِ رهاییِ روح و آرزو.