اگر سور است وگر ماتم دلمایوس مینالد
اگر سور است وگر ماتم دلمایوس مینالد
درین نه دیر کلفت خیز یک ناقوس مینالد
агар сур аст вагар мотам дил-мойавас мӣ-нолд
дарин на дир калафт хиз як ноқус мӣ-нолд
ندارد آسیای چرخ غیر از دور ناکامی
همه گر رنگ گردانی کف افسوس مینالد
надорад осиой чарх ғир аз дур нокоми
ҳама-гар ранг гардони-каф афасус мӣ-нолд
درین محفل نیفشانده ست بال آهنگ آزادی
به چندین زیر و بم نومیدیی محبوس مینالد
дарин маҳафал нифашонда ст бол оҳанг-озоди
ба чандин зир ва бам нумидий маҳабус мӣ-нолд
فروغ شمع دیدی، فهم اسرار خموشان کن
بقدر رشته اینجا پرده فانوس مینالد
фаруғ шамъ диди, фаҳам асарор хамушон-кан
бақадар рашта инҷо парда фонус мӣ-нолд
پی مقصد قدم ننهاده باید خاک گردیدن
درای سعی ما چون اشک پر معکوس مینالد
пи мақасад қадам нанаҳода бойд хок-гардидан
дарой саъи мо чун ашак пур маъакус мӣ-нолд
به خاموشی ز افسون شخنچینان مباش ایمن
نگه بیش از نفس در دیدهٔ جاسوس مینالد
ба хомуши з афасун шахан-чинон мабош айаман
нга биш аз нафас дар дида ҷосус мӣ-нолд
غرض هیچ و تظلم سینه کوب عرض بی مغزی
عیار فطرت یاران گرفتم کوس مینالد
ғарз ҳич ва тазалм сина-куб ъарз би мағази
ъиор фтарт йорон гарфатам кус мӣ-нолд
چنین لبریز نیرنگ خیال کیست اجزایم
که رنگم تا شکست انشا کند طاووس مینالد
чанин лабариз ниранг хаёл кист аҷазойам
ки рангам то шакаст анашо канд товавас мӣ-нолд
وفا مشکل که خواهد خامشی از ساز مشتاقان
نفس دزدی عرق بر جبههٔ ناموس مینالد
вафо машакал ки хоҳад хомаши-аз соз маштоқон
нафас дазди ъарақ бар ҷабҳа номус мӣ-нолд
زخود رفتیم اما محرم ما کس نشد بپدل
درای محمل دل سخت نامحسوس مینالد
заход рафтим амо маҳарм мо кас нашад бападал
дарой маҳамал дил сахт номаҳасус мӣ-нолд
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- خاک
- زمین و گرد؛ نماد فروتنی، فنا، خاستگاه جسم و نهایت آدمی.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- شکست
- درهمشکستگی؛ نمادِ نیستی و فروریختنِ خودیِ عاشق.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- ساز
- آلتِ نوازندگی؛ نمادِ همآهنگی و نوای درون.
- اشک
- قطرهٔ چشم؛ نشانهٔ گریه، شوق یا اندوهِ عاشقانه.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- دیده
- چشمِ بیننده؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و دیدارِ یار.
- عرق
- تراوشِ پوست؛ نمادِ شرم، خجلت و لطافتِ رخسار.
- عرض
- ویژگی ناپایدار شیء؛ در برابر جوهر و ذات.
- قدم
- پا یا گام؛ نشانهٔ آمدن، حضور و سلوکِ راهِ معنا.
- هیچ
- بودِ تهی و بیاعتبار؛ نشان نفی خود یا جهان گذرا.
- پرده
- حجاب و پوشش؛ مانع آشکارشدن یا نشانه پنهانی راز.