شب که شد جوش فغانم هم نوای عندلیب

شب که شد جوش فغانم هم نوای عندلیب

در عرق گم گشت چون شبنم صدای عندلیب

خلق معشوقان‌کمند صید مشتاقان بس است

نیست غیر از بوی گل زنجیر پای عندلیب

زیر نقش پای او ما هم سری دزدیده‌ایم

سایهٔ گل گر بود بال همای عندلیب

جلوهٔ گل گر چنین طاقت‌گدازی‌ها کند

بعد از این خاکستری یابی به جای عندلیب

کاروان رنگ و بورا هیچ جا آرام نیست

صد جرس می‌دارد اینجا های‌های عندلیب

عجز هم ما را در این‌گلشن به جایی می‌برد

نیست کم از ناله، بال نارسای عندلیب

بر جبین برگ‌گل چین می‌طرازد موج رنگ

پر به سامان است محراب دعای عندلیب

ای که خواهی پاس ناموس محبت داشتن

شرم دار از دیدن گل بی‌رضای عندلیب

حسن مستغنی‌ست از شهرت‌نوایی‌های عشق

هیچکس گل را نمی‌خواهد برای عندلیب

یک سر مویم تهی از صنعت منقار نیست

ناله‌اندود است از سر تا به پای عندلیب

بیدل از غفلت تلاش بستر گل می‌کنم

ورنه زیر بال دارد گرم جای عندلیب