بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است

بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است

چون پر طاووس یک عالم نگین بی‌خاتم است

هر دو عالم در غبار وهم توفان می‌کند

از گهر تا بحر هرجا واشکافی بی‌نم است

گر حیا ورزد هوس آیینه‌دار آبروست

چون هوا از هرزه‌گردی منفعل شد شبنم است

پیش ازآفت منت تدبیر آبم می‌کند

خون زخمم را چکیدن انفعال مرهم است

پیرگردیدی و شوخی یک سر مویم نشد

پیکر خم گشته‌ات هم چشم ابروی خم است

شعلهٔ ما را همین دود دماغ آواره کرد

بر سر اسباب پریشانی علم را پرچم است

آب گردیدن ز ما بی‌انفعالی‌ها نبرد

طبع ما ر چون گداز شیشه ترگشتن‌کم است

سعی آبی از عرق می‌ریزد ما سود نیست

چون نفس در سوختن‌ها آتش ما مبهم است

بی‌وجود ما همین هستی عدم خواهد شدن

تا درتن آیینه پیداییم عالم عالم است

از تعلق یک سر مو قطع ننمودیم حیف

تیغ تسلیمی که ما داریم پر نازک دم است

بیدل از عجز وغرور فقروجاه ما مپرس

تا نفس باقی‌ست زین آهنگ، صد زیر و بم است