هرزه بر گردون رساندی وهم بود و هست را

هرزه بر گردون رساندی وهم بود و هست را

پشت پایی بود معراج این بنای پست را

بر فضولی ناکجا خواهی دکان ناز چید

جز گشاد و بست جنسی نیست درکف دست را

عمرها شد شور زنجیر از نفس وا می‌کشم

کشور دیوانه مجنون کرد بند و بست را

قول وفعل طینت بیباک در رهن خطاست

لغزش پا و زبان دارد تصرف مست را

با همه معدوم از قید توهّم چاره نیست

ماهی بحر کمان هم می‌شناسد شست را

سرمه‌کردم تا قی چشمی به خویشم واکند

فطرت بی‌نور تا کی نیست بیند هست را

بیدل از نازک‌خیالان مشق همواری خوش است

تا نیفشارد تأمل معنی یکدست را