پای طلب دمی که سر از دل برآورد

پای طلب دمی که سر از دل برآورد

چون تار شمع جاده ز منزل برآورد

چون سایه خاک مال تلاش فسرده‌ام

کو همتی که پایم ازین گل برآورد

دل داغ ریشه‌ای‌ست که هر گه نمو کند

چون شمع از توقع حاصل برآورد

خط غبار من که رساند به کوی یار

این نامه را مگر پر بسمل برآورد

هرجا رسد نوید شهیدان تیغ عشق

آغوش سر ز زخم حمایل برآورد

جون شمع لرزه در جگر از ترزبانی‌ام

ای شیوه‌ام مباد ز محفل برآورد

در وادی‌ای که غیرت لیلی درد نقاب

مجنون سربریده زمحمل برآورد

ضبط خودت بن است غم خلق هرزه چند

گوهر محیط را به چه ساحل برآورد

بنیاد این خرابه به آبی نمی‌رسد

تاکی‌کسی عرق کند وگل برآورد

بر آستان رحمت مطلق بریدنی‌ست

دستی که مطلب از لب سایل برآورد

بیدل نفس‌گر از در ابرام بگذرد

عشقش چه ممکن است که از دل برآورد