مشاطهٔ شوخی که به دستت دل ما بست

مشاطهٔ شوخی که به دستت دل ما بست

می‌خواست چمن طرح کند رنگ حنا بست

آن رنگ که می‌داشت دریغ از ورق گل

از دور کف دست تو بوسید و به پا بست

آخر چمنی را به سرانگشت تو پیچید

وا کرد نقاب شفق و غنچه نما بست

آب است ز شبنم دل هر برگ گل امروز

کاین رنگ چمن ساز وفا سخت بجا بست

زین نور که از شمع سرانگشت تو گل کرد

تا شعله زند آتش یاقوت حنا بست

کیفیت گل کردن این غنچه به رنگی‌ست

کز حیرت سرشار توان آینه‌ها بست

ارباب نظر را به تماشای بهارش

دست مژه‌ای بود تحیر به قفا بست

تا چشم گشاید مژه آغوش بهار است

رنگ سر ناخن چقدر عقده‌گشا بست

گر وانگری صنعت مشاطگی‌ای نیست

سحر است که بر پنجهٔ خور- سها بست

تا عرضه دهد منتخب نسخهٔ اسرار

طراح چمن معنی هر غنچه جدا بست

بیدل تو هم از شوق چمن شو که به این رنگ

شیرازهٔ دیوان تو امروز حنا بست