چو قارون ته خاک اگر رفته باشی

چو قارون ته خاک اگر رفته باشی

به آرایش‌گنج و زر رفته باشی

چه کار‌ست امل پیشه را با قیامت

به هر جا رسی پیشتر رفته باشی

بر این انجمن وا نگردید چشمت

یقین شد که جای دگر رفته باشی

رم فرصت اینجا نفس می‌شمارد

چو عمرآمدن‌کو، مگر رفته باشی

چو شمعت به پیش ایستاده‌ست رفتن

ز پا گر نشستی به سر رفته باشی

شراری‌است آیینه‌پرداز هستی

نظر تا کنی از نظر رفته باشی

غبار تو خواهد جنون کردن آخر

در آن ره که با کروفر رفته باشی

در این بزم تا کی فروزد چراغت

اگر شب نرفتی سحر رفته باشی

جهان بیش و کم مجمع امتیاز است

تو پر بی تمیزی به در رفته باشی

چه عزت چه خواری اقامت محال است

به هر رنگ ازین رهگذر رفته باشی

هوا مخملی گر همه آفتابی

وگر سایه‌ای بی سحر رفته باشی

سلامت در این کوچه وقتی‌ست بیدل

که از آمدن بیشتر رفته باشی