تا کی غرور انجمن آرایی زبان

تا کی غرور انجمن آرایی زبان

گردن مکش چو شمع به رعنایی زبان

خارج نوای ساز نفس چند زیستن

بر دل مبند تهمت رسوایی زبان

رمزی که درس مکتب آرام خامشی‌ست

نشکافت جستجوی معمایی زبان

پرواز آرمیدگی از بال می‌برد

از گفتگو مخواه شکیبایی زبان

خونین دلان به دیده ی تر گفتگو کنند

محتاج نیست شیشه به گویایی زبان

دندان شکست‌گوهرکارش درستی است

نرمی همان حصار توانایی زبان

در محفل شعور بلایی نیافتیم

جانکاه‌تر ز صحبت غوغایی زبان

ای سست حرف ضبط نفس کن که همچو شمع‌

می‌دارد از گداز تو مینایی زبان

هست از حباب و موج دلیلی که بحر هم

سر می‌دهد به باد سبک‌پایی زبان

اهل سخن غریب جهان حقیقتند

بایدگریست بر غم تنهایی زبان

هستیم بیدل از نسق دلفریب نظم

حیرت نگاه قافیه پیمایی زبان