بحر رازم پیچ و تاب فکر گرداب من است

بحر رازم پیچ و تاب فکر گرداب من است

شوخی طبع رسا امواج بیتاب من است

صاف معنی کرد مستغنی ز درد صورتم

چون بط می باطن من عالم آب من است

شور شوقم پردهٔ آهنگ‌ساز بیخودی‌ست

نالهٔ من چون سپند افسانهٔ خواب من است

در صفای حیرتم محو است نقش‌کاینات

این کتان‌گمگشتهٔ آغوش مهتاب من است

تا کمان وحشتم در قبضهٔ وارستگی‌ست

دورگردی‌ها ز مردم تیر پرتاب من است

جبهه‌ام فرش سجود اهل تسلیم است و بس

قامتی در هر کجا خم گشت محراب من است

گوشهٔ امنی ز چشم بسته دارم چون حباب

گر نظر وا می‌کنم بر خویش سیلاب من است

گشت اظهار هنر بی‌آبروییهای من

جوهرم چون آینه رنگ ته آب من است

جامی از خمخانهٔ عرفان به دست آورده‌ام

صاف‌گردیدن ز هستی بادهٔ ناب من است

غفلتم بیدل عیار امتحان هوش‌هاست

همچو محمل دام خواب دیگرن‌خواب من است