کلک مصور از چه ننگ، کرد نظر به سوی ما

کلک مصور از چه ننگ، کرد نظر به سوی ما

رنگ شکسته غیر شرم خنده نزد به روی ما

چارهٔ عیب زندگی غیر عدم که می‌کند

سخت به روی ما فتاد بخیهٔ بی‌رفوی ما

با همه وضع پیش و پس نیست‌کسی خلاف‌کس

زشتی ما نمود وبس آینه را عدوی ما

می‌گذرد نسیم مصر بال‌گشا از این چمن

لیک دماغ گل کراست تا برسد به بوی ما

غفلت خلق بوده است مخمل‌کارگاه صنع

چشم به خواب ناز دوخت چون مژه موبه موی ما

دل به‌شکست عهد بست، تا نفس از فغان نشست

معنی ناک آفرید چینی آرزوی ما

نیست به باغ خشک وترمغزتأملی دگر

سر به هوا چو موی سر ریشه زد ازکدوی ما

ذوق تعین هوس، رنج تعلق است و بس

می‌فشرد تکلف بند قبا گلوی ما

سعی طهارت دوام برد ز ما صفای دل

کار تیممی نکرد خاک بسر وضوی ما

در پس زانوی ادب خشک بجا نشسته‌ایم

ننگ‌تری چرا کشد موج گوهر سبوی ما

طفل تجاهل هوس فاخته داشت در قفس

گشت زعشق منفعل‌کوکوی هرزه‌گوی ما

بیدل ازین بهار رفت برگ طراوت وفا

برکه نماید انفعال رنگ پریده روی ما