احتیاجی با مزاج سبزه وگل شامل است

احتیاجی با مزاج سبزه وگل شامل است

هر چه می‌روید ازین صحرا زبان سایل است

اعتبارات غنا و فقر ما پیداست چیست

خاک از آشفتن غبارست و به جمعیت‌گل است

وحشت بحر از شکست موج ظاهر می‌شود

رنگ روی عشقبازان گرد پرواز دل است

بی‌گداز خویش باید دست شست از اعتبار

هر که در خود می‌زند آتش چراغ محفل است

صیدگاه‌کیست این گلشن که هر سو بنگری

آب و رنگ‌گل پر افشان‌تر ز خون بسمل است

هر چه می‌بینم سراغی از خیالش می‌دهد

پیش مجنون وادی امکان غبار محمل است

سیل بنیاد تحیر حسرت دیدار کیست

جوهرآیینه چون اشکم‌چکیدن مایل است

نیستی شاید به داد اضطراب ما رسد

شعله را بی‌سعی خاکستر تسلی مشکل است

تا نگردید آفت آسایشم نیرنگ هوش

زین معما بیخبر بودم که مجنون عاقل است

از تلاش عافیت بگذرکه در دریای عشق

هر کجا بی‌دست‌و‌پایی جلوه‌گر شد ساحل است

کوشش ما مانع سرمنزل مقصود ماست

در میان بسمل و راحت تپیدن حایل است

باطن آسوده ازیک حرف بر هم می‌خورد

غنچه تا خواهد نفس بر لب‌رساند بیدل است